ฮาและทักทายไทฮองไทเฮาเสร็จก่อน แล้วพอเมิ่งฟางหลิงหรือหลิวเสี่ยวหม่านมาเรียกนาง นางถึงจะไปพบฮูหยินเจิ้นกั๋วกงที่ห้องอุ่นตะวันออก ทว่าตั้งแต่มีความทรงจำของชาติก่อน นางก็สนิทกับคนของตระกูลเจียงมากขึ้นแล้ว และรู้ว่าต้องไว้หน้าคนของตระกูลเจียง นางคำนวณเวลาที่คนสกุลฝางเข้าวัง และมารออยู่หน้าประตูวังของวังฉือหนิงก่อน
ฮูหยินเจิ้นกั๋วกงสกุลฝางเจอนางก็ตกใจเป็นอย่างมาก ทั้งรู้สึกซาบซึ้งและตื้นตัน และจูงมือนางไปห้องอุ่นตะวันออกด้วยกัน บอกไทฮองไทเฮาเพียงว่าอีกไม่นานจะวันที่หนึ่งเดือนสิบแล้ว ตามธรรมเนียมก็ต้องไหว้บรรพบุรุษแล้ว จึงตั้งใจมาพาเจียงเซี่ยนกลับไปโดยเฉพาะ
เจียงเซี่ยนกลับไปไหว้บรรพบุรุษที่ตระกูลเจียง ก็จะไหว้เจียงเจิ้นอิงบิดาและองค์หญิงหย่งอันมารดาของตนเองด้วย ไทฮองไทเฮานึกถึงลูกสาวและลูกเขยที่เสียชีวิตก่อนวัยอันควร ก็เลี่ยงไม่ได้ที่จะต้องร้องไห้ออกมาสักครั้ง นางกำชับเจียงเซี่ยนอยู่พักหนึ่ง จนกระทั่งถึงเวลารับประทานอาหารเที่ยง ไทฮองไทเฮาถึงคลายความเศร้า และให้ฮูหยินเจิ้นกั๋วกงอยู่รับประทานอาหารเที่ยง หลังอาหารเที่ยงก็ให้เจียงเซี่ยนพานางไปนั่งเล่นที่ตำหนักตงซาน ให้โอกาสพวกนางป้าหลานได้คุยเรื่องส่วนตัวกัน
นอกจากฮูหยินเจิ้นกั๋วกงสกุลฝางจะพาเจียงเซี่ยนกลับไปเซ่นไหว้บรรพบุรุษแล้ว ยังได้รับการฝากฝังจากเจียงเจิ้นหยวนให้มาบอกเจียงเซี่ยนด้วย
นางรอให้เจียงเซี่ยนไล่คนที่รับใช้อยู่ข้างกายออกไปจนหมด
