าไม่ก่อความวุ่นวายตามไปด้วยก็พอแล้ว
เมื่อก่อนตอนที่นางเป็นท่านหญิงก็เกลียดเฉาไทเฮามาก ตอนที่เป็นฮองเฮาก็เห็นใจเฉาไทเฮามาก จนนางเป็นไทเฮาที่สำเร็จราชการแทนแล้วก็เริ่มชอบไทเฮาขึ้นมา
เทียบกับนาง เฉาไทเฮามาจากตระกูลต่ำต้อย พวกพี่น้องของนางเองไม่เพียงแต่ช่วยอะไรนางไม่ได้ ทว่าไม่ถ่วงความเจริญนางก็ขอบคุณฟ้าดินแล้ว และนางก็ดันเดินมาทางเดียวกันอย่างยากลำบาก ไม่ต้องพูดถึงเรื่องอื่น เห็นว่าตอนแรกเฉาไทเฮาเพียงแค่อยากรักษาอำนาจในการปกครองแคว้นนี้ไว้ให้ลูกชายที่ยังเล็กเท่านั้น ถึงได้อยากว่าราชการหลังม่าน ขุนนางของสำนักราชเลขาธิการและทั้งหกกรมไม่มีใครสนับสนุนสักคน ฎีกาที่กล่าวโทษปลิวว่อนเหมือนเกล็ดหิมะ นางเรียกเข้าเฝ้าทีละคน และปลอบใจทีละคน จนสุดท้ายด้านหลังบัลลังก์ที่ตำหนักจินหลวนก็ติดม่านมุกเพิ่ม
จนกระทั่งถึงคราวของเจียงเซี่ยน เหล่าขุนนางใหญ่ในราชสำนักเหมือนชินกับการที่ไทเฮาสำเร็จราชการแทนแล้ว เมื่อไม่มีเสียงต่อต้านอะไร นางจึงเป็นไทเฮาที่ว่าราชการหลังม่าน
เจียงเซี่ยนนึกถึงการคาดการณ์ที่ลุงของตนเองมีต่อเฉาไทเฮา ‘ฝ่าบาทจะเกลียดเฉาไทเฮาเพราะเฉาไทเฮาอยากแต่งตั้งฮ่องเต้ที่อายุยังน้อยอีกครั้ง ทว่าเฉาไทเฮากลับไม่มีทางที่จะเกลียดฝ่าบาทเพราะฝ่าบาทอยากให้ลูกชายที่แม่นมฟางให้กำเนิดเป็นองค์ชาย’
นี่ก็เป็นจุดที่นางเทียบไทเฮาไม่ได้เช่นกัน
—
แม้ไทฮองไทเฮาจะเรียกเข้าเฝ้า เฉาไทเฮาก็เพิ่งจะมาเอาตอนบ่าย
เวลานี้อาร
