ีที่เขากำลังจะตะโกนขอความช่วยเหลือ
เสี่ยวเกาเห็นฉากนี้ก็อึ้งไปทันที ขณะที่เพิ่งจะตระหนักได้ว่านี่เป็นการบุกโจมตีของศัตรู ฉีหลงกับลั่วล่างก็ลงมือพร้อมกันทางด้านซ้ายและด้านขวา ต่างคนต่างแทงเข็มฉีดยาสลบ ไปที่ลำคอของอีกฝ่าย
ชายที่มองพวกหลิงหลานด้วยรอยยิ้มมาตลอดคนนั้น เวลานี้เขายังคงยิ้มแย้มไม่เปลี่ยนแปลง เขาถอนหายใจเบาๆ ทีหนึ่งแล้วค่อยๆ กล่าวว่า “ฉันวางแผนใส่คนอื่นมาตลอด แต่ไม่ได้คิดเลยว่าฐ ฐานที่มั่นของตัวเองจะถูกอื่นวางแผนใส่ด้วย พวกนายเป็นคนจากโรงเรียนไหน? อืม อย่าเพิ่งพูดนะ ให้ฉันเดาหน่อย”
เขาคิดอย่างจริงจังอยู่หลายวินาที หลังจากนั้นก็เอ่ยอย่างเฉียบขาดว่า “พวกนายเป็นคนของโรงเรียนทหารชายที่หนึ่งและนายก็น่าจะเป็นผู้บัญชาการหลิงหลานของโรงเรียนทหารชายที่หนึ่ง งสินะ” ความทรงจำของอีกฝ่ายดีมากอย่างไม่ต้องสงสัย พูดสถานะตัวตนของหลิงหลานออกมาได้ทันที
หลิงหลานกวาดตามองอีกฝ่ายอย่างเฉยชาแวบหนึ่ง “ไม่เลว ไม่ทราบว่ารุ่นพี่ชื่ออะไร?”
คนผู้นั้นยิ้มฝืดเฝื่อนขึ้นมา “จูเก่อจิ่งหมิง!”
“เทพหยั่งรู้จูเก่อ!” หลิงหลานเอ่ยอย่างเรียบเฉย “เลื่อมใสมานาน!”
“น้ำเสียงของนายฟังไม่ออกถึงความเลื่อมใสมานานเลยนะ” จ
