่กำลังยิ้มโง่ๆ อีกครั้ง ทันใดนั้นเขาพลันเข้าใจว่าทำไมเขาถึงไม่ยอมรับฉีหลง เพราะว่าฉีหลงขาดกลิ่นอายทรงอำนาจที่สามารถทำลายสวรรค์เหมือนที่อยู่บนตัวของหลิงหลาน! ถึงแม้ว่าตอนนี้ลูกพี่หลานจะเก็บงำพวกกลิ่นอายทรงอำนาจไว้อย่างหมดจด แต่เมื่อต่อสู้กับเขา กลิ่นอายทรงพลังนั้นจะทำให้เขาหวาดกลัวจนตัวสั่น ความหวาดกลัวเช่นนี้ค่อยๆ ซึมลึกเข้าไปในไขกระดูกตามกาลเวลา ทำให้เขาเกิดความคิดต่อต้านขึ้นมาไม่ได้อีก
“กลุ่มของพวกเราไม่สามารถมีแค่ภาพลักษณ์เดียวต่อคนภายนอก เรื่องที่สุภาพอ่อนโยนเป็นมิตรใช้เหตุผลนี้ก็ให้ฉีหลงจัดการได้” หลิงหลานปล่อยคางฉีหลงแล้วดึงมือขวาของตัวเองกลับมา
ลั่วล่างที่นั่งข้างหลิงหลานดึงทิชชู่เปียกออกมาจากในกระเป๋าเป้ด้วยสีหน้ารังเกียจก่อนจะประคองมือขวาของหลิงหลานขึ้นมาแล้วเช็ดนิ้วมือที่เรียวยาวดั่งหยกของหลิงหลานอย่างบรรจงและระมัดระวัง เอาเถอะ เขาคิดว่าหน้าใหญ่ๆ มันเยิ้มของฉีหลงทำให้มือล้ำค่าที่ขาวเนียนสวยงามของหลิงหลานแปดเปื้อนมากเกินไป เขาจำเป็นต้องบริการลูกพี่ของเขาให้ดี
ฉากนี้ทำให้หน้าผากของฉีหลงผุดขีดดำขึ้นมา เชี่ย นี่เห็นเขาเป็นตัวเชื้อโรคหรือไง?
เส้นเลือดดำตรงสองข้างหน้าผากของหลิงหลานซึ่งเป็นหนึ่งในคนที่เกี่ยวข้องกระตุกขึ้นมาฉับพลัน แต่เมื่อมองดวงหน้าน้อยๆ ที่เอาจริงเอาจังของลั่วล่าง หลิงหลานก็ตัดสินใจมองข้ามไป ปล่อยให้เขาทำตามที่ต้องการ ถึงยังไงก็แค่อุทิศมือขวาของตัวเองให้ชั่วครา
