คราวนี้เธอจะเรียกเขาว่าพ่อ! หลิงเซียวเมื่อสิบสามปีก่อนคือคนที่เวลานั้นต้องการทำตัวเป็นพ่อที่เหมาะสมกับตำแหน่งด้วยใจจริง
คำพูดของหลิงหลานทำให้เสี่ยวซื่อกลับมามีชีวิตชีวาในพริบตา เขากล่าวด้วยอารมณ์ตื่นเต้นว่า “เอาล่ะ ทุกอย่างก็มอบให้ฉันจัดการเถอะ” ถึงแม้ว่าตอนนี้พวกเขากำลังอยู่ในแคปซูลรักษา ดูเหมือนว่าไม่สามารถเข้าไปในโลกเสมือนจริงได้ แต่เขาคือใคร? เขาคือเทพเสี่ยวซื่อแห่งโลกเสมือนจริงที่ไม่มีอะไรที่ทำไม่ได้นะ ขอเพียงมีเส้นทางติดต่อกับโลกเสมือนจริง เขาก็สามารถเชื่อมต่อได้…ไอ้หยา ทำไมก่อนหน้านี้เขาถึงลืมเรื่องนี้ไปได้นะ เขาเสียเวลาไปหลายวันขนาดนี้เพื่อรอให้ลูกพี่ตื่นขึ้นมา
โฮๆๆ พ่อ เสี่ยวซื่อไม่ได้เจอหน้าพ่อมาเกือบสิบวันแล้ว คิดถึงพ่อจังเลย! เสี่ยวซื่อคิดถึงกลิ่นอายอบอุ่นของพ่อหลิงเซียวอย่างหาใดเปรียบ นั่นคือกลิ่นอายของพ่อสินะ
หลิงหลานถูกเสี่ยวซื่อพาเข้าไปในโลกเสมือนจริงภายใต้การช่วยเหลือของเสี่ยวซื่อ เนื่องจากไม่มีอุปกรณ์ล็อกอินอย่างเป็นทางการ ดังนั้นตอนนี้พวกเขาจึงอยู่ในสภาพประชากรแอบแฝงไม่มีสถานะตัวตน เสี่ยวซื่อลงมือทำการปกปิดรูปลักษณ์ของพวกเขาและซ่อนตัวเข้าไปในมิติมรดกของหลิงเซียวทันที
พวกเขาทั้งสองเข้าไปในคฤหาสน์ตระกูลหลิงอย่างชินทาง เมื่อเปิดประตูห้องหนังสือก็เห็นหลิงเซียวที่ได้ยินเสียงเงยหน้าขึ้นมา เอ่ยด้วยรอยยิ้มที่แฝงไปด้วยความอบอุ่นว่า “หลิงหลาน ลูกมาแล้ว…” ก็เหมือนกับพ่อที่
