ดานที่ถล่มลงมาอย่างกะทันหันทำให้ผู้คนในชั้นใต้ดินหยุดชะงัก หันไปมองเศษฝุ่นที่ฟุ้งกระจาย
รวมถึงเร็กซ์เลอร์ หัวหน้ากลุ่มข่าวกรองแห่งนี้
“หืม มาถึงจนได้สินะ”
ชายคนหนึ่งก้าวออกมาจากกลุ่มควัน เดินช้า ๆ พลางปัดฝุ่นที่เกาะบนเสื้อโค้ทยาว
เขามีเสียงเรียบนิ่งและท่าทีที่เปี่ยมด้วยอำนาจ
ดูจากบุคลิกแล้วเหมือนลูกหลานตระกูลขุนนางที่ใดสักแห่ง
ดวงตาสีดำสนิทราวกับเหวลึกจ้องพวกเขาอย่างเยือกเย็น
‘ใช่เขาจริง ๆ’
เร็กซ์เลอร์จำรูปลักษณ์ของโอเชียนได้จากรายงานก่อนหน้านี้
ดาบที่สะพายอยู่ที่เอว ชายจากติร์นา ผู้ทำหน้าที่ตามหาแม่มด
‘แต่เขารู้ได้ยังไงเกี่ยวกับทางลับนี้’
ยิ่งไปกว่านั้น เขาลงมาจากพื้นดินตรง ๆ ด้วยมือเปล่า
มนุษย์คนหนึ่ง ไม่ใช่รถเจาะ จะทะลุพื้นลงมาแบบนี้ได้ยังไง แม้แต่พวกกลายพันธุ์ยังยากจะทำได้
รอบ ๆ เริ่มมีเสียงชักปืนดังขึ้นทีละคน
“จะเอายังไงดีครับ?”
ลูกน้องถามเบา ๆ
เร็กซ์เลอร์กรอกตาอย่างคิดหนัก
‘จะฆ่าหมอนี่ได้หรือเปล่า?’
แต่แม้อยากสู้ก็สู้ไม่ได้—มีแค่ไม่กี่คน จะเอาอะไรไปสู้
แถมตอนนี้กลุ่มเปตราก็กำลังตามหาแม่มดในเมือง จะสร้างเรื่องวุ่นวายไม่ได้เด็ดขาด
“นายคือหัวหน้าที่นี่ใช่ไหม?”
“……”
โอเชียนถามด้วยน้ำเสียงเรียบนิ่ง ขณะจ้องเขม็งมาที่เร็กซ์เลอร์
เบื้องหลังของเขา ลูกน้องของเร็กซ์เลอร์กำลังรอคำสั่งว่าจะยิงหรือไม่
ขณะเดียวกัน โอเชียนก็ค่อย ๆ เดินเข้ามา
เร็กซ์เลอร์เบิกตากว้าง
เขาเห็นภาพลาง ๆ บางอย่างก่อ
