แต่กลับทำให้หัวใจของทั้งสองคนในห้องสั่นไหวอย่างประหลาด
“เย่ชิงอวี่”
“ข้าอยู่ที่นี่” นางตอบทันที
“พรุ่งนี้เจ้าจงส่งข่าวออกไปให้ทั่วเมือง”
“เชิญพ่อค้าสมุนไพรรายย่อยทั้งหมดที่ยังไม่สังกัดฝ่ายใด มาที่หอโอสถสวรรค์ในวันพรุ่งนี้ยามค่ำ”
“บอกพวกเขาว่า… ข้ามีทางให้พวกเขาไม่ต้องก้มหัวให้หอโอสถชิงหยุนอีกต่อไป”
ดวงตาของเย่ชิงอวี่เบิกกว้าง
แม้นางจะเดาได้ว่าหลินเย่ต้องการใช้พ่อค้ารายย่อย แต่ไม่คิดว่าอีกฝ่ายจะลงมือรวดเร็วถึงเพียงนี้
“ข้าจะจัดการทันที”
“ซูเฉิน” หลินเย่หันไปอีกด้าน “คืนนี้เจ้าไปสำรวจรอบเมือง ดูให้แน่ชัดว่าคนของฟางจงกำลังเคลื่อนไหวอย่างไร โดยเฉพาะร้านค้าและเส้นทางขนส่งเล็ก ๆ”
ซูเฉินยิ้มเหี้ยม “ขอรับนายท่าน”
หลังจากทั้งสองรับคำสั่งและออกไปจัดการงานของตน ห้องประชุมก็กลับมาเงียบลงอีกครั้ง
หลินเย่ยืนอยู่หน้าแผนที่เมืองเพียงลำพัง
สายตาของเขาไล่ไปตามเส้นทางการค้าแต่ละสาย ก่อนจะหยุดอยู่ที่สัญลักษณ์ของหอโอสถชิงหยุนตรงใจกลางเมือง
ฟางจงลงมือเร็วและหนักกว่าที่เขาคาดไว้มาก
อีกฝ่ายไม่คิดจะปล่อยให้หอโอสถสวรรค์เติบโตแม้แต่น้อย และเลือกใช้วิธีตัดรากตั้งแต่ต้นลม
หากเป็นหลินเย่คนก่อน บางทีคงถูกกดจนล้มไปแล้ว
