งกับเขาก็เป็นเรื่องปกติอวี๋ไป่เชียนสะบัดแขนเสื้อ “เรื่องวุ่นวายในหน่วยพิทักษ์ราตรีของพวกท่านข้าไม่อยากจะยุ่ง ขอเพียงเรื่องนี้อย่าได้ลามมาถึงสำนักเต๋าเสวียนของข้าก็พอ”เฉินฉงซานรีบพูด “เจ้าสำนักวางใจเถอะ ขอเพียงให้ศิษย์ของท่านยืนกรานว่า เขาไม่ได้ไปชี้นำให้ผู้ใหญ่บ้านของหมู่บ้านหลี่เจียไปบีบคั้นภรรยาม่ายของคนอื่นให้ตาย ถึงตอนนั้นคนในหมู่บ้านหลี่เจียตายหมดแล้ว ไม่มีพยานรู้เห็นใครจะรู้ท่านผู้ใหญ่ในแคว้นตงหลินของเราต้องการความสงบสุขเป็นหลัก ต่อให้เป็นท่านผู้บัญชาการใหญ่ชุยจื่อเจี๋ยก็ไม่กล้าที่จะสร้างเรื่องใหญ่โตอะไรขึ้นมาในเวลานี้”อวี๋ไป่เชียนพยักหน้าอย่างพอใจ “ในเมื่อเป็นเช่นนั้นก็ดีแล้ว ครั้งนี้ก็รบกวนท่านแล้ว
เมื่อเร็วๆ นี้ข้าเพิ่งจะหลอมยาเม็ดบำรุงวิญญาณออกมาได้ไม่กี่ขวด ท่านไปเอามาขวดหนึ่งเถอะ”เฉินฉงซานก็มีสีหน้าดีใจทันที ประสานมือคารวะอวี๋ไป่เชียน“ฮ่าๆ ขอบคุณเจ้าสำนัก”ก่อนหน้านี้ไม่ว่าจะเป็นเมิ่งหานถังหรือกู้เฉิง พวกเขาก็ไม่ใช่นิสัยที่กลัวเรื่อง เกิดปัญหาก็แก้ไขปัญหา แล้วก็รับคะแนนผลงาน แลกยาเม็ดส่วนผู้ตรวจการณ์ราตรีอย่างเฉินฉงซานที่เจอเรื่องแล้วหลบได้ก็หลบ กดได้ก็กด จะเอาอะไรกินคนอื่นไม่รู้ อย่างไรเสียเขาก็พึ่งพาสำนักเต๋าเสวียนใช้ตำแหน่งของตนเองเปิดประตูอำนวยความสะดวกให้สำนักเต๋าเสวียนก็สามารถแลกยาเม็ดบำเพ็ญเพียรได้แล้ว นี่ไม่ดีกว่าไปสู้กับพวกภูตผีปีศาจที่ดุร้ายรึเมื่อกู้เฉิงกลับมา
