กลับยกมือขึ้นเป็นเชิงห้ามไว้ นางเลือกที่จะยืนพิงผนังห้องฟังบทสนทนาเหล่านั้นเงียบ ๆ อย่างใจเย็นที่สุดเท่าที่จะทำได้
นางอยากจะรู้นักว่า สหายที่เคยประจบประแจงนางต่อหน้า ลับหลังจะพูดถึงตนว่าอย่างไรบ้าง
“ทำกับน้องสาวแท้ ๆ ได้ลงคอ ช่างเลือดเย็นเสียจริง หากวันหน้าข้าต้องออกงานร่วมกับนาง ข้าคงต้องระวังตัวให้ดี ไม่รู้ว่านางจะแว้งกัดข้าเมื่อไหร่!” เสียงหัวเราะคิกคักตามมาหลังจบประโยคนั้น
เมื่อได้ยินเช่นนั้น เพลิงโทสะในอกของฉู่ซือเยว่ระเบิดออกทันที นางไม่เห็นว่าสิ่งที่นางทำจะผิดเพี้ยนไปตรงไหน ในเมื่อบุตรีภรรยาเอกทุกสกุลต่างก็ทำกับบุตรีอนุเช่นนี้ทั้งสิ้น
ปัง!
ฉู่ซือเยว่ผลักประตูเข้าไปอย่างแรงจนเกิดเสียงดังสนั่น ทุกคนในห้องรับรองต่างสะดุ้งสุดตัวและหันมามองเป็นตาเดียว ใบหน้าของเหล่าคุณหนูที่เคยฉายแววสนุกปาก บัดนี้กลับซีดเผือดราวกับเห็นผี
ฉู่ซือเยว่ไม่ได้มีท่าทีเกรี้ยวกราดจนเสียกิริยา นางเพียงก้าวเข้าไปยืนกลางห้องด้วยรอยยิ้มเย็นชาที่มุมปาก ดวงตาจ้องเขม็งไปยังคุณหนูตระกูลหลี่ที่เพิ่งพูดว่าร้ายนางเมื่อครู่ไม่วางตา
“ดูเหมือนข้าจะมาผิดเวลาไปเสียหน่อยกระมัง” เสียงหวานเอ่ยขึ้นอย่างเนิบนาบ ทว่ากลับบาดลึกเข้าไปในใจคนฟัง
“ถึงว่าเหตุใดระหว่างทางเดินข้าถึงได้กลิ่นเหม็นเน่าโชยออกมาจากห้องนี้ ที
