เกลื่อนพื้น
เพล้ง!
ปัง!
โครม!
ข้าวของเครื่องใช้ถูกเขวี้ยงทิ้งจนแตกเป็นเสี่ยง ๆ ทำให้เกิดเสียงดังกึกก้องสลับกับเสียงกรีดร้องก่นด่าต่อเนื่องของฉู่ซือเยว่ ไม่เพียงเท่านั้น นางยังพยายามตบตีและจิกทึ้งเหล่าบรรดาสาวใช้ในเรือนจนเกิดความจลาจลวุ่นวายขึ้นยกใหญ่
“พวกเจ้ามันสารเลว! ท่านแม่ก็สารเลว! ข้าไม่มีวันยอมให้นังฉู่หลันมาเหยียบหัวข้าแน่!”
มู่เถาที่เห็นสถานการณ์เริ่มบานปลายจนเกินจะรับมือไหว นางจึงรีบหันไปสั่งสาวใช้ที่ยืนตัวสั่นอยู่ใกล้ที่สุดด้วยน้ำเสียงร้อนรนและเด็ดขาด
“ไป! รีบไปตามคุณชายใหญ่มาที่นี่เดี๋ยวนี้! บอกท่านว่าคุณหนูใหญ่เสียสติไปแล้ว!”
สิ้นคำสั่ง สาวใช้นางนั้นก็รีบวิ่งออกไปจากเรือนกุ้ยฮวาในทันที ทิ้งไว้เพียงเสียงแตกหักของข้าวของและเสียงกรีดร้องที่ไม่มีท่าทีจะหยุดลงง่าย ๆ
