างานของทุกคน”
กลุ่มคนประมาณห้าหกคนเดินผ่านเส้นทางเล็กๆ ในหมู่บ้านไปยังบ้านของหมิงจู
เมื่อเดินผ่านคอกวัวข้างหมู่บ้าน ป้าคนหนึ่งก็ดึงป้าที่อยู่ใกล้เธอที่สุดไว้ทันที แล้วลดเสียงลงกระซิบว่า “ชู่ว พวกเธอได้ยินเสียงอะไรไหม?”
หญิงหลายคนต่างเงี่ยหูฟัง รวมถึงหมิงจูที่อยู่ข้างๆ ซึ่งกำลังทำหน้า ‘งุนงง’
ไม่นานก็ได้ยินเสียงผู้หญิงหายใจหอบ พร้อมกับเสียงหงุดหงิด “หลุดออกมาแล้ว รีบใส่กลับเข้าไปสิ!”
ตามมาด้วยเสียงเร่งรีบของผู้ชาย “ใส่แล้ว ใส่แล้ว!”
เสียงที่ชวนให้ใบหน้าแดงก่ำดังขึ้นอย่างต่อเนื่อง ภรรยาของหัวหน้าหน่วยรักษาความสงบในหมู่บ้านได้ยินว่ามีเรื่องแบบนี้เกิดขึ้นในหมู่บ้าน จะไม่สนใจได้อย่างไร จึงรีบพาหลายคนเดินไปทางนั้นแล้วตะโกนว่า “ใครอยู่ตรงนั้น?!”
หลายคนเร่งฝีเท้าไปถึงหน้าคอกวัว และเห็นสวีข่ายกับหมิงเสี่ยวเจี๋ยกำลังอยู่ด้วยกันบนกองฟางนั่น สภาพเสื้อผ้าหลุดลุ่ย
เมื่อเห็นคนกลุ่มหนึ่งปรากฏตัวขึ้น หมิงเสี่ยวเจี๋ยตกใจกรีดร้องออกมา เธอรีบผลักสวีข่ายออกจากตัว ทั้งสองคนต่างดึงฟางข้างตัวมาปกคลุมร่างกายตัวเอง
หมิงเสี่ยวเจี๋ยพูดตะกุกตะกัก “พะพะพะ…พวกป้ามาอยู่ที่นี่ได้ยังไง?!”
ภรรยาของหัวหน้าหน่วยรักษาความสงบก็ตกใจเช่นกัน เธอไม่คิดว่าคนที่จับได้จะเป็นหมิงเสี่ยวเจี๋ย ความสัมพันธ์ระหว่างสองครอบครัวค่อนข้างดี
