และสามีของเธอก็ถูกหมิงต้าโหย่วกดดันมาตลอด ดังนั้นเธอจึงไม่กล้าพูดอะไร
หมิงเสี่ยวเจี๋ยกลัวมาก แต่เมื่อนึกถึงสถานะของพ่อ เธอก็พูดอย่างดุดันว่า “มองอะไรกัน นี่มันเรื่องเข้าใจผิด พวกป้าอย่าพูดจาเหลวไหลเด็ดขาด ไม่อย่างนั้นฉันจะให้พ่อสั่งสอนพวกป้า รีบไสหัวไปให้หมด!”
หมิงจูยืนอยู่หลังสุด กีดขวางทางเดินของหลายคน สีหน้าของเธอดูตกใจมาก!
“หมิงเสี่ยวเจี๋ย เธอตั้งใจจะทำให้พ่อโมโหตายหรือไง กลางวันแสกๆ เธอกับผู้ชายทำเรื่องอุจาดกันโจ่งแจ้ง แถมยังใช้อำนาจของหัวหน้าหมู่บ้านมาข่มขู่อีก ถ้าพวกเราฟ้องเรื่องนี้ขึ้นไปถึงเบื้องบน พ่อของเธอคงไม่ได้เป็นหัวหน้าหมู่บ้านแล้ว ฉันว่าให้หัวหน้าหน่วยรักษาความสงบมาอยู่ในตำแหน่งนี้แทนดีกว่านะ ครอบครัวนั้นไม่มีเด็กที่เสื่อมเสียศีลธรรมอย่างเธอ”
ภรรยาของหัวหน้าหน่วยรักษาความสงบที่เพิ่งจะนึกถึงความสัมพันธ์ได้ยินคำพูดนี้ เธอก็ถามอย่างตรงไปตรงมาว่า “เสี่ยวเจี๋ย กลางวันแสกๆ เธอทำอะไรอยู่น่ะ?”
หมิงเสี่ยวเจี๋ยตะคอกใส่ป้า “ป้าหุบปากไปเลย!”
เธอมองหมิงจูที่ดูหยิ่งผยองเช่นนี้ จึงเข้าใจได้ในทันทีว่าเกิดอะไรขึ้น เธอชี้ไปที่หมิงจู…
“แกจริงๆ ด้วย! เมื่อกี้ตอนที่ฉันกลับไปพักดื่มน้ำ มีคนแอบเขียนกระดาษแล้วโยนไว้หน้าบ้านฉัน บอกว่าผู้กองเจียงรอฉันอยู่ที่นี่ จงใจให้ฉันเก็
