บได้แล้วหลงกลมาที่นี่ใช่ไหม?!”
สวีข่ายอีกคนหนึ่งก็ถือโอกาสพูดบ้าง “ใช่แล้ว ใช่แล้ว ฉันก็ได้รับกระดาษที่บอกว่าหมิงจูอยู่ที่นี่ถึงได้มา เราถูกใส่ร้าย และน้ำที่ฉันดื่ม…”
“พวกนายพูดอะไรกันเนี่ย?” หมิงจูขัดคำพูดของสวีข่ายด้วยสีหน้าไร้เดียงสา
เธอรู้ว่าสวีข่ายกำลังจะพูดว่าน้ำที่เขาดื่มนั้นมีปัญหา
แหงอยู่แล้ว มันมีปัญหาแน่นอน เธอใช้ความสามารถพิเศษของมิติ แอบเอาน้ำที่คนทั้งสองดื่มไปเพิ่มส่วนผสม แถมยังทิ้งกระดาษไว้ให้ทั้งสองคนด้วย…
เจียงไท่กง [*] ตกปลา เหวี่ยงเบ็ดรอปลาเข้ามาติด!
แต่เธอจะไม่ยอมให้พวกเขามีโอกาสอธิบายก่อน จึงเปลี่ยนเรื่องทันทีและพูดอย่างช่วยไม่ได้ “วันนี้ป้าๆ ทั้งหลายเป็นพยานให้ฉันได้ว่าฉันอยู่ในไร่ข้าวโพดมาตลอดทั้งเช้า ฉันจะไปส่งกระดาษให้พวกนายเมื่อไหร่ล่ะ? พวกนายอย่ามาใส่ร้ายฉันนะ!”
ภรรยาของหัวหน้าหน่วยรักษาความสงบพยักหน้า “เสี่ยวเจี๋ย เธอต้องเข้าใจผิดแน่ๆ วันนี้หมิงจูอยู่ในไร่ข้าวโพดจริงๆ ถึงจะทำงานไม่มาก แต่เธอก็อยู่กับพวกเราตลอด”
คนอื่นๆ ก็พากันเป็นพยานให้กับหมิงจูด้วย
หมิงเสี่ยวเจี๋ยโกรธจัด เธอเห็นกระดาษที่บอกว่าเจียงตั่วรอเธอไปพบ แต่เมื่อมาถึงคอกวัวกลับพบว่าคนที่มาคือสวีข่าย
ตอนนั้นเธอรู้สึกร้อนรุ่มไปทั้งตัวเหมือนสุมไฟ สวีข่ายก็เข้ามาสวมกอดอย่างกะทันหัน เธอ
