วเราะเยาะหรอก! ถ้าอยากทำธุรกิจเต้าหู้ให้ยั่งยืน ก็ต้องไปหาช่องทางการขายที่มั่นคงในตัวเมือง เพราะว่าตัวเมืองมีคนเยอะ แถมยังมีเงินเหลือใช้เยอะกว่าในหมู่บ้านหรือเขตตลาดมาก”
หมิงจูพูดมีเหตุผล เจียงตั่วไม่ได้โต้แย้ง เพียงแต่ถามเธอเสียงทุ้ม “เธอไปขายคนเดียว แน่ใจนะว่าไม่มีปัญหา?”
“อะไรกัน คุณกลัวว่าภรรยาตัวน้อยแสนสวยเหมือนดอกไม้ของคุณจะถูกล่อลวงไปเหรอคะ? ไม่ต้องห่วง! ภรรยาของคุณฉลาดจะตาย ไม่มีใครหลอกไปได้หรอก ฉันไปเองคนเดียวก็พอ ไม่ต้องรบกวนงานของคุณมากด้วย”
เจียงตั่วลังเลอยู่ครู่หนึ่ง สุดท้ายก็ตอบตกลง “งั้นเธอลองไปดูครั้งหนึ่ง ถ้าไม่ไหวก็กลับมา ครั้งหน้าฉันจะไปเป็นเพื่อน”
หมิงจูดีใจมาก เอื้อมมือออกไปกอดแขนของเจียงตั่วอย่างอ่อนหวาน “ผู้กองเจียงของฉันนี่แหละเป็นคนเข้าใจคนอื่นที่สุด ฉันนี่โชคดีจริงๆ ที่ได้แต่งงานกับผู้ชายดีๆ แบบนี้!”
ตอนกลางคืน ทั้งสองคนอยู่กันตามลำพังในห้องเดียวกัน เธอยังกอดแขนเขาอยู่ ความนุ่มนิ่มตรงหน้าอกของเธอสัมผัสกับแขนของเขา…
เจียงตั่วหันหน้าไปอีกทาง ลำคอขยับเล็กน้อย เขากลั้นหายใจ พยายามขจัดกลิ่นหอมหวานที่ยั่วยวนให้เขาคิดฟุ้งซ่านออกไป เสียงของเขาแหบพร่า “ได้เวลานอนแล้ว!”
หมิงจูได้ยินเสียงนั้น เธอก็รู้ว่าตัวเองทำเกินไปแล้ว และอาจจะจุดไฟที่ไม่อาจดั
