าเป็นเพราะเกรงใจชื่อเสียงที่ไม่ดีของหมิงจู หรือไม่ถือสาผู้หญิงกันแน่ ทุกคนหน้าพลันบึ้งตึงไม่พูดไม่จา และกลับไปทำงานต่อทันที
เฉียวปินมองหมิงจูด้วยความชื่นชม อาจจะเป็นไปได้ว่า…ผู้หญิงที่ดุดันก็มีข้อได้เปรียบอยู่ คือเธอจะไม่ถูกรังแก
เมื่อรู้สึกได้ถึงสายตาของเขา หมิงจูก็ยิ้มและโบกมือให้ “สวัสดีค่ะ ผู้กองเฉียว”
เฉียวปินที่แอบมองอยู่ถูกจับได้ เขารีบหันไปทางอื่นอย่างเก้ๆ กังๆ แล้วตอบกลับไปว่า “สวัสดี” ก่อนจะรีบไปทำงานต่อเช่นกัน
หมิงจูนั่งอยู่ในคูน้ำ อากาศไม่ค่อยถ่ายเท ไม่นานเธอก็เหงื่อท่วม ที่นี่ไม่มีทั้งแอร์ ไม่มีทั้งลมเย็นๆ โอ๊ยย อยากกินไอศกรีมแท่งจังเลย!
เธอคลายเกลียวเปิดกระติกน้ำทหารทรงกลม ยกดื่มไปสองอึก เมื่อเห็นชายหนุ่มของตัวเองเสื้อกล้ามเปียกชุ่ม ผิวสีข้าวสาลีมีเหงื่อซึมออกมาจนแวววาว…
พอหันไปมองคนอื่นที่ทำงานสักพักแล้วก็ไปพัก แต่เจียงตั่วกลับทำงานต่อเนื่องมาจนตอนนี้
หมิงจูลุกขึ้นทันทีแล้วเดินเข้าไปหา ยื่นกระติกน้ำของตัวเองให้เขาอย่างกระตือรือร้น…
“เจียงตั่ว หยุดพักหน่อย ดื่มน้ำกก่อนสิคะ”
เจียงตั่วหยุดการเคลื่อนไหว หันมามองใบหน้าแดงก่ำเพราะความร้อนของเธอแล้วตอบกลับไปว่า “เธอดื่มเถอะ ฉันมีน้ำอยู่ในกระติกของเฉียวปิน”
แต่หมิงจูรับรู้ถึงการปฏิเสธ เธอจึงยัดกระติกน้ำใ