เจียงซื่อกับบุตรสาว ทั้งหมดรีบหาที่นั่งกันให้วุ่น กู้ฉางสุ่ยเองก็ดึงมือเถียนฮวน
“ไป กินข้าวกัน”
เขาพานางไปนั่งตรงปลายโต๊ะแปดเซียน
มื้อนี้ทั้งครอบครัวกินกันอย่างเงียบเชียบผิดปกติ
กู้ฉางสุ่ยก็ทำตัวเรียบร้อย ไม่หยิบโน่นนี่มั่วซั่ว เจียงซื่อกับบุตรสาวก็ไม่ส่งเสียงให้เขาปวดหัว
กู้อันนั่งอยู่หัวโต๊ะ พอเห็นทุกคนสำรวมได้เช่นนี้ก็พอใจนัก ดังนั้นพอวางตะเกียบ เขาก็กล่าวอย่างเคร่งขรึม “ในเมื่อตัดสินใจจะให้เจี๋ยเกอเอ๋อร์สอบเป็นขุนนาง เช่นนั้นบ้านเราก็ควรวางระเบียบขึ้นมาได้แล้ว ลูกสะใภ้ใหญ่ เจ้าช่วยร่างกฎขึ้นมาสักฉบับโดยเร็วที่สุด”
“เจ้าค่ะ ข้าทราบแล้ว” เถียนฮวนรีบลุกขึ้นทำความเคารพ
พอกู้ฮวาจือกับกู้ฮวาเย่ว์ได้ยิน สีหน้าทั้งสองก็เปลี่ยนไปอย่างเห็นได้ชัด ดวงตาเต็มไปด้วยความไม่พอใจ
แต่ต่อหน้ากู้อัน พวกนางไม่กล้าแย้ง ได้แต่ส่งสายตาขุ่นเคืองมาทางเถียนฮวนเป็นระยะ
เถียนฮวนสังเกตเห็น แต่ก็ทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น
สองพี่น้องเห็นเช่นนั้น ยิ่งโมโหจนแทบระเบิด เจียงซื่อเองก็รู้สึกขุ่นเคืองไม่แพ้กัน
เดิมทีคิดว่ากู้ฉางสุ่ยหาภรรยามาช่วยงาน แต่ดูไปดูมา สะใภ้ใหม่ผู้นี้ไม่ธรรมดาเลย เพิ่งมาแค่วันเดียวก็เอาใจสามีไปเส
