ียหมดแล้ว!
แบบนี้ไม่ใช่ลางดีนัก!
นางรีบแกล้งกระแอมแล้วตะโกนขึ้น “สุ่ยเกอเอ๋อร์ เจ้าไปดูนาให้ที ไปถอนหญ้าออก อย่าให้พวกนกมันจิกข้าวกินหมดนะ! เสร็จแล้วก็กลับมาทำงานสกัดน้ำมันด้วย น้ำมันในถังใกล้หมดแล้ว!”
“ขอรับ”
กู้ฉางสุ่ยรีบรับคำ แล้วก็แบกจอบขึ้นพาดบ่า หันมาพยักหน้าให้เถียนฮวน “ไปนากันเถิด”
“อืม” เถียนฮวนพยักหน้า
ประจวบเหมาะพอดี นางจะได้ถือโอกาสนี้สังเกตดูสภาพบ้านตระกูลกู้ให้ละเอียดเสียหน่อย
คิดไปก็ตลกดี ปกติแล้วแม้สตรีส่วนใหญ่จะไม่เคยเห็นหน้าว่าที่สามีก่อนแต่งงาน แต่ก็ยังพอรู้เรื่องฐานะทางบ้านของฝ่ายชายดีพอสมควร
แต่สำหรับนาง…จนถึงตอนนี้ก็ยังไม่รู้อะไรเลยสักอย่างเกี่ยวกับสามี หรือแม้แต่ครอบครัวของเขา
ทว่ามาถึงขั้นนี้แล้ว จะมัวมานั่งคิดมากก็ไม่เกิดประโยชน์ ตอนนี้สิ่งที่ทำได้คือลงมือเก็บข้อมูลทุกอย่างที่จำเป็นต้องรู้ไว้ แล้วค่อยตัดสินใจว่าจะเดินต่อไปอย่างไร
อีกอย่าง…
ทันทีที่เดินออกจากประตูบ้านกู้ เห็นแผ่นหลังกว้างของบุรุษที่เดินนำอยู่ข้างหน้า ริมฝีปากของเถียนฮวนก็พลันยกยิ้มขึ้นมา
อย่างน้อย มีเขาอยู่ด้วย ชีวิตของนางก็คงไม่ถึงกับลำบากนัก
หวังว่าจะไม่ลำบากนะ
ระหว่างที่นางกำลังมองแผ่นห
