ไม่ว่าจะมาจากใจจริงหรือไม่ อย่างไรเสียนางก็รู้สึกสุขกายสบายใจมากอยู่ดี
นายหน้าหญิงชรารีบตามคนชงชากี่เพ้าแดงราคาแพงมากาหนึ่ง ก่อนเอ่ยอย่างนอบน้อมว่า “นายหญิงเรียกบ่าวเกินจริงแล้ว บ่าวรับคำว่า ‘ฮูหยิน’ นี้มิไหวหรอกเจ้าค่ะ เรื่องที่นายหญิงสั่งไว้ บ่าวมิกล้าละเลย บ่าววานเส้นสายหานักบัญชีมาไม่น้อย บัญชีที่พวกเขาคำนวณไว้ล้วนอยู่นี่ นายหญิงโปรดอ่าน”
เมิ่งเชียนเชียนรับบัญชีที่นายหน้าหญิงชราส่งให้มาไล่ดูจนหมด “ผิดหมดเลย”
นายหน้าหญิงชราตกใจอีกหน “คนมากมายเพียงนี้…ไม่มีสักคนคำนวณถูกเลยหรือ”
เมิ่งเชียนเชียนส่งเสียงอืม นิ้วขาวดุจต้นหอมเคาะโต๊ะเบาๆ พลางพึมพำว่า “ไม่ได้หาได้ง่ายดายจริงๆ ด้วยสินะ”
นายหน้าหญิงชราหันมองเมิ่งเชียนเชียนอย่างกระวนกระวาย “นายหญิง…”
เมิ่งเชียนเชียนวางทองคำแท่งหนึ่ง “รบกวนฮูหยินหาให้ข้าต่อไป อีกสามวันข้าจะมาใหม่”
นายหน้าหญิงชรายิ้มหวาน “เจ้าค่ะ! เจ้าค่ะ!”
หลังจากเมิ่งเชียนเชียนกับถานเอ๋อร์จากไป นายหน้าหญิงชราก็มองสมุดบัญชีบนโต๊ะ ก่อนขมวดคิ้วมุ่น “บัญชีอะไรคำนวณยากเพียงนี้”
“ขอรบกวนแล้ว”
เสียงบุรุษอ่อนแผ่วทุ้มต่ำสายหนึ่งดังขึ้นหน้าประตูร้านนายหน้า
นายหน้าหญิงชราเงยห
