่อคืนรองเจ้ากรมลู่เข้าวังมาขอพบเรา ด้วยเรื่อง…ของแม่ทัพลู่”
ลู่หยวนเอ่ยโดยไม่รีบไม่ร้อน “อ่า แม่ทัพลู่คิดจะให้กระหม่อมโป้ปดกับฝ่าบาทในการประชุมเช้า กระหม่อมสั่งจับเขาด้วยโทษหลอกลวงเบื้องสูง ฝ่าบาททรงคิดว่ากระหม่อมทำไม่ถูกต้องหรือ”
โอรสสวรรค์กำป้ายคำสั่งองครักษ์เกราะทมิฬในมือแน่น “ทุกสิ่งที่ท่านพ่อกระทำล้วนเพื่อเราและราษฎรชาวต้าโจวทั้งสิ้น…เพียงแต่ว่า…”
ลู่หยวนยิ้มมาหยุดตรงหน้าเขา ร่างสูงใหญ่ปกคลุมเขาไว้ “เพียงแต่อะไรหรือ ฝ่าบาท”
……
สองวันมาแล้ว ข่าวที่ลู่หลิงเซียวถูกจับไปที่จวนผู้บัญชาการประจำนครหลวงวุ่นวายไปทั่วทั้งเมือง
ลี่ว์หลัวถามอย่างร้อนใจว่า “เหตุใดจึงเป็นเช่นนี้ คุณหนู? ป้ายคำสั่งช่วยอะไรมิได้ใช่หรือไม่”
หลินหว่านเอ๋อร์ทำมือบอกว่า : ไม่มีทาง คนที่โอรสสวรรค์เคารพนับถือที่สุดก็คือจอมพลฉู่ โอรสสวรรค์จะต้องให้ผู้บัญชาการใหญ่ปล่อยตัวเขาแน่
มีอีกเรื่องที่หลินหว่านเอ๋อร์ไม่ได้บอก ลู่หยวนควบคุมราชสำนัก เป็นภัยต่อบ้านเมือง ไม่ยอมให้โอรสสวรรค์ปกครองบ้านเมืองเองเสียที เกรงว่าโอรสสวรรค์คงไม่พอพระทัยต่อลู่หยวนนานแล้ว
โอรสสวรรค์ต้องการความจงรักภักดีขององครักษ์เกราะทมิฬ เพื่อมากำจัดลู่หยวนให้พระองค์
