คำพูดของคุณเพียงคำเดียว คุณท่านเฉียนก็ถึงกับเปลี่ยนใจกับเรื่องที่ไม่ยอมตกลงแต่แรกนั้นได้นะ”
ไป๋ซูพูดว่า “มันคงไม่ถึงขนาดนั้นหรอก แต่ถ้าเป็นเรื่องที่เกี่ยวกับเงินทองหรือว่าเป็นเรื่องที่ไม่ค่อยสำคัญเท่าไหร่นัก ฉันก็คงจะช่วยเหลือพวกคุณได้บ้าง”
หลงหลินเกิดความสงสัยมากยิ่งขึ้น คำพูดนี้ทำให้คนรู้สึกไม่อยากจะเชื่อเลย เรื่องที่เกี่ยวกับเงินๆทองๆเป็นเรื่องเล็กแล้วล่ะก็ งั้นก็แทบจะไม่มีอะไรที่เป็นเรื่องใหญ่อีกแล้ว
หลงหลินก็ไม่ได้พูดอะไรต่อไปอีก ผ่านไปไม่นานนัก ทั้งสามคนก็มาถึงห้องหนังสือของคุณท่านเฉียนแล้ว
ไป๋ซูอยู่ข้างหน้าแล้วเคาะประตู เมื่อได้ยินเสียงตอบรับของคุณท่านเฉียนแล้ว เขาจึงเปิดประตูออก ทั้งสามคนก็เดินเข้าไปด้วยกัน
หลงหลินมองไปยังไป๋ซูด้วยความแปลกใจ ราวกับจะบอกว่าการสนทนาระหว่างเธอกับคุณท่านเฉียนนั้นไม่ต้องการให้เขาร่วมอยู่ด้วย
แต่ว่าไป๋ซูกลับดูเหมือนว่ามองไม่เห็นอะไรเลย เดินเข้าไปในห้องหนังสือแล้วนั่งลงบนเก้าอี้ตัวหนึ่ง
ส่วนคุณท่านเฉียนก็ยิ่งไม่คิดที่จะให้เขาออกไป หลงหลินจึงได้แต่อดทนไว้
เมื่อเข้าไปในห้องหนังสือแล้ว ชายชรากำลังนั่งดูอะไรอยู่บนโต๊ะทำงาน เมื่อหลงหลินพวกเขาเข้ามาแล้ว เขาจึงเก็บข้อมูลพวกนั้นไว้ด้านข้าง
สีหน้าของชายชราแลดูไม่เลวนัก ดูไม่เหมือนคนที่เพิ่งจะสูญเสียลูกหลานไป เมื่อเห็นสองสาวพี่น้องแล้ว สีหน้าเขาก็เริ่มเงียบขรึมลงเล็กน้อย พูดกับหลงหลินว่า “ต้องขอโทษจริงๆ ไม่
