ทันที เมื่อเทียบกับเชียนชิวแล้ว เชียนสวนยี่นั้นถือว่าสามารถท้าทายกับกับเฉินเฟิงได้เลย
ซึ่งเมื่อมีคนใช้กำลังด้วย เฉินเฟิงเองจึงปล่อยเด็กหนุ่มตระกูลเชียนคนนี้ออกจากมือไป ก่อนจะหันไปต่อสู้กับเชียนสวนยี่แทน
เชียนสวนยี่ที่ไม่รู้ว่าเกิดเรื่องอะไรขึ้นจึงกล่าวถามขึ้นมา ： “คุณเฉินเฟิง นี่คุณกำลังทำอะไรกัน？”
เฉินเฟิงตอบกลับอย่างเยือกเย็น： “กูอารมณ์เสีย”
เขาพูดเพียงเท่านั้นโดยไม่คิดจะอธิบายอะไรเพิ่มเติม ก่อนจะหันไปเหวี่ยงหมัดต่อสู้กับเชียนสวนยี่อย่างต่อเนื่อง
ในขณะที่ทางด้านเชียนสวนยี่นั้นถูกรั้นเอาไว้ด้วยฐานะของเฉินเฟิงในตอนนี้ จึงได้แต่เป็นฝ่ายตั้งรับเท่านั้น ทว่าด้วยแดนของทั้งสองนั้นมีความแตกต่างมากเกินไป การคอยตั้งรับแบบนี้เลยทำให้เกิดความเสียเปรียบได้ง่าย และจากนั้นในบางครั้งเขาก็เลี่ยงไม่ได้ที่จะถูกต่อยไปสองสามหมัด
และเมื่อไม่สามารถถามเอาความจากเฉินเฟิงได้ เชียนสวนยี่จึงรีบหันไปถามเชียนชิวที่อยู่อีกด้านแทน ซึ่งแน่นอนว่าเชียนชิวไม่กล้าที่จะปิดบัง จึงได้ชี้แจงเรื่องที่เกิดขึ้นอย่างถี่ถ้วน
เมื่อฟังสิ่งที่เชียนชิวพูดจบ เชียนสวนยี่ก็หันไปตะคอกใส่ชายหนุ่มที่ยืนตกใจไม่หายอยู่ด้านข้างคนนั้นทันที： “เชียนซิง ยังจะไม่รีบกล่าวขอโทษคุณเฉินเฟิงอีก”
เมื่อพูดอย่างนั้นเขาพลันหันกลับมากล่าวขอโทษกับเฉินเฟิง ： “คุณเฉิน เป็นเพราะตระกูลเชียนไร้ความเข้มงวด และบกพร่องในการอบรมสั่งสอนเอง หวังว่าคุณจะไม่ถือสา ขอ
