ของผูชางจวู้นเปลี่ยนไป จึงรีบเอ่ยปากปลอบใจ
ไม่มีเสียงตอบกลับ ดวงตาของผูชางจวู้นอยู่ๆก็เบิกโพลง รู้สึกหวาดกลัวมองไปยังด้านหน้า
ฉึบฉับๆ …… (เสียงเดิน)
ในเวลานี้เอง สายตาทุกสายมองไปยังด้านหน้าของผูชางจวู้น
ท่ามกลางสายตาของฝูงชนที่จับจ้อง เฉินเฟิงพาหวู่เหวินโป๋กับนักแข่งหวาเซี่ยกลุ่มหนึ่ง เดินมายังผูชางจวู้นนักแข่งกาวลี่
“อาจารย์ ผมติดต่อภายในประเทศแล้ว ให้พวกเขารีบส่งคนมาคุ้มครองพวกเราไปจากที่นี่!”
หลี่ตงชิงเห็นเฉินเฟิงพาคนเดินมา รู้ว่าผูชางจวู้นกำลังกังวลอะไร จึงเอ่ยปากพูดอีกครั้ง: “จากฐานะของคุณ บวกกับแรงกดดันในประเทศ พวกหวาเซี่ยไม่กล้าทำอะไรพวกเราแน่!”
“การแข่งขันจบลงแล้ว ได้เวลาชำระเดิมพันแล้ว!”
ราวกับให้หลี่ตงชิงตอบสนอง เฉินเฟิงพาหวู่เหวินโป๋กับคนอื่นๆ เดินยังไม่ทันถึง ก็เอ่ยปากพูดขึ้นมา
ฉึบฉับๆ …… (เสียงเดิน)
พอเฉินเฟิงเอ่ยปาก เสียงจอแจในสนามก็เงียบสนิทลง ผู้คนเบนสายตาจากเฉินเฟิงไปยังผูชางจวู้นโดยไม่ได้นัดหมาย รอผูชางจวู้นตอบสนอง
ส่วนด้านหลังของเฉินเฟิง หวู่เหวินโป๋เอามือถือ หันเลนส์ไปที่ผูชางจวู้น เตรียมตัวถ่ายวิดีโอ
ทั้งหมดนี้ เพียงเพราะว่า เขาจำได้อย่างชัดเจน ตอนที่แพ้ให้กับหลี่ตงชิง มีนักแข่งกาวลี่คิดจะใช้วิธีนี้สบประมาทเขา!
ในเวลานี้ เขากำลังจะให้ดาบคืนสนอง!
ท่ามกลางการจับจ้องของฝูงชน สายตาของผูชางจวู้นส่อแววความไม่อุ่นใจ แต่พอนึกถึงคำพูดของหลี่ตงชิง ก็กลับมาตั้งมั่นได้โดยเ
