ร็ว
เขาไม่ปริปากตอบกลับ แต่ส่งสายตาให้กับหลี่ตงชิง เป็นนัยให้คนข้างหลังออกหน้า
“การแข่งขันสิ้นสุดลง บุคคลที่3จะโอนเงินเดิมพันเข้าบัญชีพวกนาย ไม่ให้ขาดแม้แต่แดงเดียว!” หลี่ตงชิงพูดอย่างไม่ละอาย แต่ไม่พูดถึงเรื่องการเดิมพันชีวิต
“สัญญาเดิมพันไม่ได้มีแค่เงินพันล้านดอลลาร์ ยังรวมถึงชีวิตของพวกนายสองคนด้วย”
เฉินเฟิงหยุดเดิน ยืนอยู่ไม่ไกลจากผูชางจวู้น หลี่ตงชิงในระยะสองเมตร พูดด้วยสีหน้าราบเรียบ
“ชีวิตของพวกเราสองคน? หึ ขอโทษ ฉันไม่รู้ว่านายพูดเรื่องอะไร?” หลี่ตงชิงเย้ยหยัน ทำเป็นโง่ เหมือนว่าไม่ยอมรับว่ามีการเดิมพันเรื่องชีวิต
“เย็ดแม่ง ไอ้ขี้ข้ากาวลี่ เป็นคนอย่าให้อัปยศนัก!”
“เห็นชัดๆ ว่าก่อนแข่งพวกนายส่งเสียงโห่ร้องว่าจะเดิมพันชีวิต ทำไมตอนนี้พอแพ้การแข่ง ก็ไม่กล้า
ยอมรับล่ะ?”
พอได้ยินสิ่งที่หลี่ตงชิงพูด ไม่ทันได้เชิญให้พูด บรรดานักแข่งหวาเซี่ยที่อยู่ข้างหลังเขาก็เดือดดาลขึ้นมา แต่ละคนกระทืบเท้าด่าทอ
“ดูท่าพวกนายคิดจะแกล้งโง่ เบี้ยวเดิมพันสินะ?”
เฉินเฟิงยกมือขึ้น ห้ามปรามเหล่านักแข่งหวาเซี่ยที่ด่าทอด้วยความโมโหแล้ว ขมวดคิ้วมองดู
ผูชางจวู้นกับหลี่ตงชิงทั้งสองคน
หืม?
สัมผัสได้ถึงความหนาวเหน็บที่ระยับในดวงตาของเฉินเฟิง ผูชางจวู้นกับหลี่ตงชิงหวาดกลัวขึ้นมาโดยไม่มีสาเหตุ แม้พวกเขาไม่รู้จักเฉินเฟิงเลย แต่ในเวลานี้ พวกเขาก็เข้าใจแล้วว่า เฉินเฟิงไม่ใช่คนที่จะไปแหยมได้
“นายคิดจะทำอะไร?” หลี่ตง
