ไปต่อหน้าต่อตา เขาร้องไห้จนไม่รู้ว่าจะร้องออกมาได้อีกอย่างไร คิดเพียงว่าโลกทั้งใบของเขาแตกสลายแล้ว ไม่รู้จริงๆ ว่าจะมีชีวิตอยู่ต่อไปได้อย่างไร
เขาแม้กระทั่งคิดว่าเหตุใดทุกคนถึงตายทั้งหมด แต่เขามีชีวิตรอดเพียงลำพัง ไยเขาต้องมีชีวิตต่อไป
ต่อมาทางการมาเก็บศพ ตอนนั้นเขาหลบออกไป กลับคิดไม่ถึงเลยว่าหลังจากฝ่ายราชการเก็บศพเรียบร้อยแล้ว ยังขนทรัพย์สมบัติในบ้านไปทั้งหมด สุดท้ายแล้วก็เผาบ้านทั้งหลังจนวอดวายอีกด้วย
เขาเปลี่ยนจากเด็กกำพร้าเป็นขอทาน ขอทานแก่คนหนึ่งเห็นเขาแล้วก็สงสาร จึงพาเขาร่วมขอทานไปด้วย เขาถึงจะพอมีชีวิตรอดต่อไปได้
เด็กชายคิดว่าตนจะต้องเป็นขอทานไปตลอดชีวิต จนกระทั่งเมื่อหนึ่งปีก่อนหน้านี้ บนประกาศสำนักพระราชวังในเมืองปรากฏรูปวาดพ่อของเขา พวกเขาบอกว่าพ่อของเขาเป็นจารชน เป็นจารชนที่ชักศึกเข้าบ้าน ขายชาติบ้านเมือง
เสี่ยวเฟิงย่อมไม่เชื่อ พ่อของเขาองอาจกล้าหาญ ทั้งยังตงฉิน อยู่ในลู่ทางชัดเจน เขาจะเป็นจารชนไปได้อย่างไร
ขณะเดียวกันเขาก็ดีใจมาก ที่บิดาของตนยังมีชีวิตอยู่ นี่ต่างหากที่สำคัญกว่าสิ่งไหน
ผ่านไปไม่นานนัก กองทัพก็ประกาศรับสมัครทหาร เขาปลอมแปลงอายุแฝงตัวเข้าไปได้ ทว่าก็ลำบากอยู่ในค่ายทหารอย่างยิ่ง จนสุดท้ายก็ได้คราวข่าวของบิดามาบ้าง ทั้งยังต้องยกความดีความชอบให้จิ้นอ๋อง ทำให้เขาได้พบกับบิดาในที่สุด
ความทุกข์ยากยาวนานเป็นเวลาสามปีผ่านพ้นไปแล้ว เขาไม่อยากพูดถึงมันมากเท่าไร แ