ว่าไม่เสียเปล่าแล้ว!”
หูเฟิงกล่าวเสียงขรึม “คุยกันที่นี่คงไม่สะดวกนัก พวกเจ้าจำไว้ว่าจะต้องรอดชีวิต ข้าจะหาทางช่วยพวกเจ้าออกไปให้ได้”
ฟู่เจิงพยักหน้าอย่างหนักแน่น “ข้าทนทุกข์มานานถึงเพียงนี้ ก็เพื่อรอให้วันนี้มาถึง ข้าไม่มีทางตายเด็ดขาด ตายไม่ได้เด็ดขาด ข้ายังอยากติดตามท่านอ๋อง เคียงบ่าเคียงไหล่ของท่านอ๋องไปตลอดชีวิต”
“ดี จำคำของพวกเจ้าไว้” หูเฟิงยกอาหารมา ป้อนให้เข้ากินทีละคำ
โจวกังที่อยู่ข้างๆ กินอิ่มแล้ว เขากล่าวกับหูเฟิงว่า “ท่านอ๋อง ข้ามีเรื่องจะขอร้องท่านเรื่องหนึ่ง
หูเฟิงเหล่มองเสี่ยวเฟิงครั้งหนึ่ง “เจ้าอยากให้เสี่ยวเฟิงไปจากที่นี่หรือ”
“เสี่ยวเฟิงเพิ่งอายุสิบสาม ป่วยไข้แต่กำเนิด ร่างกายอ่อนแอนัก ขืนอยู่ที่นี่ต่อไป เขาต้องรับไม่ไหวแน่นอน” โจวกังกล่าว
ป่วยไข้แต่กำเนิด? มิน่าเล่าเขาถึงผอมแห้งเช่นนี้
หูเฟิงพยักหน้า “เจ้าวางใจเถอะ ข้าจะหาทางให้เขาไปจากที่นี่”
เสี่ยวเฟิงรีบแย้ง “ข้าไม่ไป ท่านพ่อ พวกเราไม่มีบ้านให้อยู่แล้ว หากข้าไปแล้ว ข้าจะไปอยู่ที่ใดกัน”
……….
ตอนที่ 414 เนื้อวัวที่แสนอร่อย
โจวกังกล่าว “แต่ถ้าเกิดเจ้าป่วยเมื่ออยู่ที่นี่ พวกข้าจะดูแลเจ้าไม่ได้ เจ้ามีแต่จะต้องตายเท่านั้น”
เสี่ยวเฟิงส่ายหน้า “ข้าไม่ไป ถึงแม้ข้าจะตาย ข้าก็จะตายอยู่เคียงข้างท่านพ่อ”
หูเฟิงพลันกล่าวต่อ “ไม่มีใครจะตายทั้งนั้น เสี่ยวเฟิง เจ้าเชื่อฟังพ่อของเจ้าเถอะ ไปจากที่นี่เป็นทางเลือกที่ดีที่สุดสำหรับ
