้านหวงถัวไป พาทั้งครอบครัวเข้าเมือง สะใภ้ใหญ่ก็เริ่มขอเงินเดือนจากเขา ก่อนหน้านี้เจ้ารองอยู่ นางจึงไม่กล้าเอ่ยปากถึงเรื่องนี้ อย่างไรเขาก็มีบุตรชายสองคน หากนางเอ่ยปากออกไป นั่นย่อมไม่อาจขาดส่วนของเจ้ารองไปได้ หลังจากเจ้ารองออกจากบ้านไปแล้ว ยังผ่านไปไม่พ้นสองวันนางก็เอ่ยปากขอกับเขา บอกว่าเป็นต้องการดูแลเรื่องภายในบ้าน ให้เขามอบเงินเดือนให้กับนาง
เขาไม่ยอมเป็นแน่แท้ แม้เจ้ารองจะออกจากหมู่บ้านไปแล้ว ทว่าเขาอาจจะกลับมาในสักวันหนึ่งก็ได้ หากมอบเงินเดือนนี้ให้นาง เช่นนั้นต่อไปเจ้ารองกลับมา สองพี่น้องจะเข้าหน้ากันติดได้อย่างไร นั่นไม่เท่ากับหาเรื่องให้พวกเขาทะเลาะกันหรอกหรือ
สะใภ้ใหญ่เห็นเขาไม่ยอม จึงเริ่มไม่เห็นแก่หน้าเขาและภรรยา ไม่นานนักนางก็สร้างบ้านขึ้นอีกหลัง แล้วพาบุตรชายคนโตของเขา รวมถึงหลานชายและหลานสาวย้ายไปอยู่ในบ้านหลังนั้น นอกจากเจ้าใหญ่และหลานชายที่มาเยี่ยมเยียนพวกเขานานๆ ครั้งแล้ว สะใภ้ใหญ่ก็ไม่เคยกลับมาอีกเลย
ด้วยนิสัยของสะใภ้ใหญ่ หากให้ครอบครัวของอาอู่กินข้าวและอาศัยอยู่ที่บ้านของตนโดยไม่ได้รับเงิน เช่นนั้นคงจะต้องเกิดเรื่องเป็นแน่
หูจ่างหลินกล่าวต่อ “จื่อยาโถวคิดอ่านรอบคอบเสียจริง ตกลงตามนี้แล้วกัน อาอู่ไปช่วยงานสร้างบ้านแล้ว อีกเดี๋ยวเขากลับมา ข้าจะบอกเรื่องนี้กับเขา ให้เขาย้ายไปวันนี้เลย เขาจะได้ไม่ต้องเอาแต่เป็นห่วงลูกเมียตลอดเวลา แต่กลับไม่ได้อยู่เคียงข้างกัน”
ไป๋จื่
