ราะ “ย่อมไม่ใช่แน่นอน เขาจะคิดได้ถึงเช่นนั้นเชียวหรือ หากเขามีสมองจริง เหตุใดถึงเป็นหมออยู่ได้ตั้งหลายปี ทว่ายังดักดานอยู่ในหมู่บ้านตามเขาเล็กๆ เช่นนี้เล่า เขาสมองทึบจะตาบ ในสมองล้วนเต็มไปด้วยน้ำ”เจ้าใหญ่ก็คิดเช่นนั้น “ก็จริงของท่านแม่ หากเขามีสมองอับเฉียบคมเช่นท่านแม่ ก็คงจะเปิดโรงหมอได้กำไรมหาศาลอยู่ในเมืองไปแล้ว ยังต้องเป็นหมอเท้าเปล่าอยู่ในหมู่บ้านนี้อยู่อีกหรือ”ไป๋ต้าเป่าที่อยู่ข้างๆ ไป๋เสี่ยวเฟิงกล่าวว่า “ท่านย่า แต่ตอนแรกที่ท่านเขียนหนังสือแสดงหนี้ ก็มีคนเห็นอยู่ไม่น้อย หากเขาบอกเรื่องนี้กับใต้เท้าเมิ่งจริง อีกทั้งมีคนในหมู่บ้านของพวกเราเป็นพยานให้เขาอีก เช่นนั้นจะทำอย่างไรดีขอรับ”
ตอนที่ 154 ที่แท้ก็ติดเงินข้าอยู่หกตำลึง
หญิงชราตัดสินใจว่าจะเบี้ยวหนี้จำนวนสี่ตำลึงเงิน นั่นเป็นเงินสี่ตำลึงเงินเชียวนะ ก่อนหน้านี้เพื่อรักษาจ้าวหลาน นางเสียสองตำลึงเงินให้เขาไปแล้ว เสียสองตำลึงเงินนั้นก็ไม่ต่างอะไรกับการเฉือนเนื้อของนางออกไป ตอนนี้คิดจะให้นางจ่ายอีกสี่ตำลึงเงินหรือ เพ้อฝันโดยแท้ เพราะตอนนี้นางไม่มีเงิน และถึงต่อให้มีเงิน นางก็ไม่ให้เด็ดาด ทองแดงเดียวก็ไม่ให้
“หลักฐานเล่า เมื่อครู่เจ้าบอกว่าข้าติดเงินเจ้าอยู่สี่ตำลึงเงิน แล้วหลักฐานอยู่ที่ใด” หญิงชรามองหมอลู่ตรงหน้าอย่างกระหยิ่มยิ้มย่อง พลางคิดในใจ ‘เจ้าคิดจะต่อปากค่อคำกับข้ารึ ข้าไม่ใช่แม่พระนะ ถึงจะใจเย็นกับเจ้าได้’
หมอลู่ไม่หั
