ของนางคงจะแปลกน่าดู“จริงหรือ? ข้าว่าตอนที่พวกเจ้ามาก่อเรื่องเมื่อวาน ก็ไม่เหมือนมีธุระจนต้องล่าช้านะ เป็นอย่างไร? โบยสิบไม้บนบั้นท้ายนั่น ตอนนี้หายแล้วหรือ? หรือพวกเจ้าความจำเสื่อมเหมือนกับหูเฟิง ลืมเรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อวานเหล่านั้นไปแล้ว?”แม้จะหน้าหนาอย่างหลิวซื่อและหญิงชรา ก็หน้าแดงขึ้นมาอย่างอดไม่อยู่หญิงชราหัวเราะแห้งๆ “ล้วนเป็นเรื่องที่ผ่านไปแล้ว เหตุใดยังพูดถึงอีกเล่า ข้าก็แก่จนเลอะเลือนแล้ว ครู่เดียวก็ลืมสิ้น ไม่ได้มีเจตนาจะใส่ร้ายพวกเจ้าโดยเด็ดขาด”
ตอนที่ 132 ครอบครัว
ประเสริฐ พวกนางสองแม่ลูกกำลังใช้ชีวิตอย่างคุณหนูตระกูลร่ำรวย!
ความอิจฉาในดวงตาของหลิวซื่อปิดอย่างไรก็ไม่มิด ในใจวาดหวังว่า เมื่อจ้าวหลานรับปากย้ายกลับไปสกุลไป๋ ก็จะฉีกหนังสือแยกบ้านนั่นทิ้ง ส่วนของเหล่านี้ที่อยู่ตรงหน้า ก็ต้องเป็นของนางไม่ใช่หรือ? นางฝันจะมีโต๊ะเครื่องสำอางมาโดยตลอด รวมถึงกระจกทองแดงด้วย!
ดวงตาของหญิงชรามีแต่ความเจ็บใจ สิ่งของเบื้องหน้าเหล่านี้ เป็นสิ่งที่ต้องใช้เงินทำขึ้นมา เงินของจ้าวหลาน ไม่ใช่เงินของนางหรอกหรือ? นางจะไม่เจ็บใจได้หรือ?
“นี่ๆ ทำสิ่งของเหล่านี้ต้องใช้เงินไม่น้อยกระมัง?” หญิงชราถาม
จ้าวหลานส่ายหน้า “ข้าไม่รู้ พวกนี้พี่หูเป็นคนทำให้ทั้งหมด”
ลูกตาของพวกนางเกือบจะถลนออกมา อะไรนะ? หูจ่างหลินทำให้?
หลิวซื่อปากไว พูดโพล่งออกมาว่า “หูจ่างหลินดูแลพวกเจ้าก็นับว่าไม่เลวแล้ว ยังทำของพวก
