้ว่านางเด็กน่าตายไป๋จื่อจะไปฟ้องร้องที่ศาลาว่าการ อีกทั้งยังนำใต้เท้าตัดสินคดีมาคนหนึ่ง หากข้าคิดถึงเรื่องพวกนี้ได้ ถึงจะตีข้าให้ตาย ข้าก็ไม่ตามไปหรอก”
จางซื่อชี้ไปที่หัวสมองของเขา “หัวสมองของเจ้าเนี่ย คิดถึงอะไรได้บ้าง เจ้าไม่รู้สึกหรือว่านางเด็กไป๋จื่อนั่นไม่เหมือนกับเมื่อก่อน เจ้าคิดว่าพวกเจ้าจะสั่งสอนนางได้ตามใจหรือ” นางหันไปมองข้างนอก หญิงชรากำลังซุบซิบอะไรบางอย่างเสียงเบาอยู่ในโถงกับหลิวซื่อ นางจึงแค่นหัวเราะอีกเสียง “ตอนที่ไล่คนออกจากประตูตระกูลไป ช่างไม่มีน้ำใจสักนิด ตอนนี้พวกนางเจริญก้าวหน้า ก็คิดจะไปรับกลับมา บนโลกนี้มีเรื่องดีเช่นนี้อยู่จริงหรือ เจ้ารอง หากเจ้าเป็นไป๋จื่อกับจ้าวหลาน เจ้าจะยังกลับมาอีกหรือ”
……….
ตอนที่ 124 ความชิงชังของเจินจูเจ้ารองคิดดูแล้ว จึงสายหน้าอย่างเด็ดขาด “หากเป็นข้าที่มีนาและที่ดิน อีกทั้งตอนนี้ยังมีเงินอีก ข้าย่อมไม่กลับมาลำบากอีก”จางซื่อมองบุตรชายอีกครั้ง “ฟู่กุ้ย เจ้าล่ะ หากเปลี่ยนเจ้าเป็นไป๋จื่อ เจ้าอยากกลับมาที่สกุลไป๋นี้อีกหรือไม่”ฟู่กุ้ยก็ส่ายหน้าเช่นกัน “ย่อมไม่กลับมา จะกลับมาทำไมกัน วันหนึ่งทำงานไม่เสร็จ ต้องกินอาหารเหลืออยู่ร่ำไป ถูกตีถูกต่อว่ายิ่งกว่าเป็นนิจ แม้แต่สถานที่อาศัยก็มีทั้งลมและฝนรั่วเข้ามา ชีวิตเช่นนี้ ข้าไม่มีทางคิดถึงเด็ดขาด”“ใช่หรือไม่เล่า แม้แต่พวกเจ้าต่างก็เข้าใจเหตุผลชัดเจน แล้วไป๋จื่อที่ฉลาดเป็นกรดจะไม่เข้าใจได้อย่า
