ังเป็นบ้านของนางอยู่หรือ“ท่านแม่ เหตุใดบ้านของพวกเราถึงกลายเป็นเช่นนี้” ไป๋เจินจูขมวดคิ้วถามจางซื่อจูงมือไป๋เจินจูเข้าไปที่หลังครัว สภาพการณ์ด้านหลังไม่ได้ดีไปกว่าโถงหน้าสักเท่าไร แม้แต่หม้อบนเตาก็แตกไปแล้ว…นางถอนใจครั้งหนึ่ง “ท่านย่าและป้าสะใภ้ใหญ่ของเจ้ารับเงินจากคนผู้หนึ่งในหมู่บ้านไป๋หยาง คิดจะขายไป๋จื่อให้พ่อหม้ายเมียตาย รับเงินจากคนผู้นั้นมาสิบตำลึง ผลสุดท้ายผ่านไปเพียงวันเดียว เรื่องที่ไป๋จื่อไม่อาจให้กำเนิดลูกได้ก็แพร่สะพัดออกไป คนผู้นั้นจากหมู่บ้านไป๋หยางรู้เข้า ก็แน่ใจว่าเป็นป้าสะใภ้และท่านย่าของเจ้าหลอกแต่งงาน จึงพาคนมาก่อเรื่องที่นี้ ถึงได้มีสภาพเป็นเช่นนี้”หลายวันมานี้ไป๋เจินจูอาศัยอยู่ที่บ้านของท่านลุงตนเอง ได้ยินข่าวลือพวกนี้อยู่บ้าง แต่ไม่คิดว่าเรื่องราวจะเป็นเช่นนี้“ไป๋จื่อไม่ได้แต่งไปหรือเจ้าคะ”“แน่นอนว่าไม่ได้แต่ง คนผู้นั้นจากหมู่บ้านไป๋หยางบีบคั้นจนท่านย่าเจ้าคืนเงิน ท่านย่าของเจ้าโกรธจนไล่ไป๋จื่อกับจ้าวหลานออกไป ทั้งยังเขียนหนังสือตัดสัมพันธ์ต่อหน้าคนทั้งหมู่บ้าน บัดนี้พวกนางไม่ใช่คนของพวกเราสกุลไป๋แล้ว” จางซื่อกล่าวบนใบหน้าของไป๋เจินจูปรากฏแววตื่นเต้น “เช่นนั้นก็ดีนัก ไป๋จื่อเด็กน่าตายนั่น สุดท้ายก็ไปพ้นหูพ้นตาข้าได้เสียที”ในใจของบุตรสาวตนคิดอย่างไร จางซื่อรู้ชัดเจนไป๋จื่อรูปร่างได้สัดส่วน ผิวขาวละเอียดตามธรรมชาติ ถึงแม้ตากแดดจนดำ ก็จะกลับมาขาวผ่องได้อย่างรวดเ
