ร็ว ตอนที่ยืนอยู่กับเจินจู ก็มักจะกลบรัศมีของเจินจูไว้ สร้างความชิงชังให้กับนางนัก
ตอนที่ 124 ความชิงชังของเจินจู
เจ้ารองคิดดูแล้ว จึงสายหน้าอย่างเด็ดขาด “หากเป็นข้าที่มีนาและที่ดิน อีกทั้งตอนนี้ยังมีเงินอีก ข้าย่อมไม่กลับมาลำบากอีก”
จางซื่อมองบุตรชายอีกครั้ง “ฟู่กุ้ย เจ้าล่ะ หากเปลี่ยนเจ้าเป็นไป๋จื่อ เจ้าอยากกลับมาที่สกุลไป๋นี้อีกหรือไม่”
ฟู่กุ้ยก็ส่ายหน้าเช่นกัน “ย่อมไม่กลับมา จะกลับมาทำไมกัน วันหนึ่งทำงานไม่เสร็จ ต้องกินอาหารเหลืออยู่ร่ำไป ถูกตีถูกต่อว่ายิ่งกว่าเป็นนิจ แม้แต่สถานที่อาศัยก็มีทั้งลมและฝนรั่วเข้ามา ชีวิตเช่นนี้ ข้าไม่มีทางคิดถึงเด็ดขาด”
“ใช่หรือไม่เล่า แม้แต่พวกเจ้าต่างก็เข้าใจเหตุผลชัดเจน แล้วไป๋จื่อที่ฉลาดเป็นกรดจะไม่เข้าใจได้อย่างไร กว่าจะแยกบ้านไปได้ ทั้งยังมีที่นาและบ้านอีก นางยังจะกลับมาทรมานที่นี่หรือ นอกเสียจากมีน้ำเข้าไปในสมองนาง ไม่เช่นนั้นก็เป็นไปไม่ได้แน่นอน”
เจ้ารองคล้ายกับเข้าใจความหมายของจางซื่อแล้ว “เจ้าหมายความว่า พวกเราไม่ต้องยุ่งเรื่องขอสงบศึกหรือ”
จางซื่อเห็นสามีเข้าใจในที่สุด สีหน้าของนางจึงอ่อนลงอยู่สามส่วน ก่อนจะกล่าวเสียงเบา “แน่นอนว่าไม่ต้องยุ่ง ไม่ว่าตอนนี้พวกเขาจะทำอะไร เจ้าก็อย่าไปยุ่ง และอย่าไปเข้าร่วมด้วย ให้พวกเขาไปหาเรื่องเอง ดูสิว่าพวกเขาอยู่ในกำมือของไป๋จื่อแล้ว สุดท้ายจะยังได้รับประโยชน์อะไร”
หากเป็นเมื่อก่อน เจ้ารองไม่มีทางฟังจาง