มไม่ได้เด็ดขาด”“ไม่เป็นไร ข้าไม่รังเกียจที่เจ้าทำสกปรก เอามา” เมิ่งหนานโบกมือในใจองครักษ์จินอยากด่าว่ามารดานัก แต่ก็ไม่กล้าขัดคำสั่งของคุณชาย เขามองน้ำแกงในมือ ก่อนที่ไม่รู้ว่าตนได้ความกล้ามาจากไหน จู่ๆ เขาก็ยกถ้วยขึ้น ดื่มน้ำแกงเสียงดังอึกๆ หมดเกลี้ยงในคราวเดียว…[1] จีตั้นปิ่ง (鸡蛋饼) แผ่นแป้งทอดที่ทำจากไข่ไก่ มีลักษณะเหมือนโรตี
ตอนที่ 118 น้ำแกงข้าวโพด
เพิ่งตักน้ำแกงและซี่โครงหมูใส่ถ้วยในมือจนเต็ม เสียงของเมิ่งหนานก็ดังขึ้นข้างหูเขา “ข้ากำลังหิวอยู่พอดี ยกมาสิ”
องคักษ์จินพลันหน้าดำ จมูกของเจ้านายตนช่างว่องไวนัก เร็วกว่านี้ก็ไม่มา ช้ากว่านี้ก็ไม่มา กลับมาตอนที่เขาเพิ่งจะตักน้ำแกงเสร็จ
แล้วเขาจะพูดอะไรได้
องครักษ์จินยกน้ำแกงไปที่โถงหน้าอย่างไม่สบอารมณ์ แต่ก็ยังวางลงบนโต๊ะอย่างนอบน้อม “คุณชายเชิญรับประทาน”
เมิ่งหนานยิ้มกล่าว “เอาล่ะ เจ้าไปทำงานเถอะ”
องครักษ์จินพุ่งกลับไปที่หลังครัวอย่างรวดเร็ว แต่กลับเห็นหูเฟิงกำลังยืนอยู่ข้างเตาดินขนาดเล็ก ในมือถือถ้วยและกระบวยไว้ กำลังตักน้ำแกงลงในถ้วยครั้งแล้วครั้งเล่า ข้าวโพดสีเหลืองทอง ซี่โครงหมูเปื่อยนุ่ม เพียงพริบตาเดียวน้ำแกงที่อยู่ในหม้อก็ลดลงไปกว่าครึ่งแล้ว เจ็บใจนัก อยากจะด่าคนเสียจริง คนผู้นี้กลับมาถึงก็เข้าไปหลบในห้อง ทำเอาเขาต้องลงครัวจุดไฟ ทำงานเช่นสตรี บัดนี้น้ำแกงเดือดแล้ว อีกฝ่ายกลับวิ่งมาอย่างว่องไว
แต่ถึงอย่างไรที่นี่ก็เป็นสกุลหู ไ
