ตามข้ามา ข้าจะพาเจ้าไปพบใต้เท้าตัดสินคดี” เจ้าพนักงานกล่าวกับไป๋จื่อ
ไป๋จื่อกล่าวขอบคุณไม่ขาดปาก ก่อนจะตามเจ้าพนักงานเข้าไปในศาลาว่าการ
ศาลาว่าการไม่ใหญ่มาก แต่ก็แบ่งออกเป็นโถงหน้าและลานด้านหลัง โถงหน้าเป็นสถานที่ทำงานของข้าราชการ ส่วนลานด้านหลังเป็นสถานที่ปลอดข้าราชการ ส่วนใต้เท้าตัดสินคดีครองห้องทำงานส่วนตัวที่อยู่ตรงโถงหน้า เอ่อ ไม่ใช่สิ ศาลต่างหาก
ศาลที่ว่า ความจริงแล้วเป็นห้องส่วนตัวที่มีลานขนาดเล็กแห่งหนึ่ง องครักษ์คนหนึ่งกำลังยืนเหม่อมองฟ้าอยู่ในลาน เมื่อได้ยินเสียงฝีเท้าดังมา เขาถึงจะมองมาที่ประตู
“มีเรื่องอะไรหรือ” องครักษ์ถามเจ้าพนักงาน
เจ้าพนักงานรีบตอบ “องครักษ์จิน แม่นางผู้นี้มาร้องเรียนขอรับ”
องครักษ์จินมุ่นคิ้ว สีหน้าไม่พอใจ “จะร้องเรียนควรจะไปหาใครเจ้ารู้อยู่แก่ใจไม่ใช่หรือ เหตุใดถึงพามาที่นี่”
“เมื่อวานใต้เท้ากู้บอกไว้ว่า นอกจากจะเป็นคดีใหญ่ คดีเล็กอื่นๆ ให้ใต้เท้าตัดสินคดีจัดการ ข้าจึง…”
……….
ตอนที่ 104 ร้องเรียน“องครักษ์จิน ให้พวกเขาเข้ามาเถิด”เสียงบุรุษดังออกมาจากในเรือนอย่างชัดเจน ทั้งแจ่มชัดและมั่นคง หางเสียงเจือความเหนื่อยหน่ายเล็กน้อย เพียงแค่ได้ยินเสียงของเขา ก็ทำให้เกิดความปรารถนาที่จะเห็นใบหน้าที่แท้จริงสักครั้งไป๋จื่อคิดในใจ บุรุษที่ส่งเสียงเช่นนี้ออกมาได้ จะต้องเป็นหนุ่มหล่อ ทั้งยังหล่อมากแน่นอนจะหล่อกว่าหูเฟิงหรือไม่เสียงของหูเฟิงก็น่าฟังเช่นกัน เพียงแ
