แค่ควบคุมแรงให้ดี เบามือหน่อย นุ่มนวลหน่อย ช้าๆ หน่อย ดูสิ นี่สำเร็จแล้วไม่ใช่หรือ” นางเงยหน้ามองเขา รอยยิ้มบนใบหน้าเจิดจ้า ประกายตาในดวงตาก็ราวกับจะไหลล้นออกมาด้วย
“เจ้าลองดูอีกทีสิ” นางปล่อยมือของเขา ก่อนจะไปนวดแป้งเกี๊ยวต่อ
ยามที่ฝ่ามือของนางออกไปจากฝ่ามือของเขา วินาทีนั้น หัวใจของเขารู้สึกถึงความหดหู่จางๆ อย่างคาดไม่ถึง บอกไม่ถูกว่ารู้สึกอย่างไร แปลกยิ่งนัก
แม้ทีแรกหูเฟิงจะงกๆ เงิ่นๆ ทว่าหลังจากไป๋จื่อสอนแล้ว ในที่สุดเขาก็พบหนทาง ยิ่งห่อไปก็รู้สึกว่าไม่ยากเท่าไร
ครั้นห่อเกี๊ยวเสร็จ ไป๋จื่อก็ให้หูเฟิงไปก่อไฟ ส่วนนางหั่นผักที่ล้างเรียบร้อยแล้วอย่างรวดเร็ว
หมูผัดพริกหยวก เนื้อปลาผัดน้ำแดง มะเขือม่วงผัดเต้าเจี้ยว ส่วนซี่โครงหมูและข้าวโพดที่ตุ๋นใส่หม้อเล็กๆ ในลานบ้าน ตอนนี้มันเริ่มส่งกลิ่นหอมสดชื่นแล้ว
ไป๋จื่อผัดผักอยู่ทางนี้ ส่วนหูเฟิงก่อไฟไปพลาง ดมกลิ่นหอมของอาหารเหล่านั้นไปพลาง จนท้องรองอยู่นานแล้ว ช่างเป็นการทรมานคนเสียจริงๆ เดิมทีเขาไม่รู้สึกหิว ทว่าเมื่อได้กลิ่นหอมของอาหารที่นางทำ ท้องกลับร้องเสียงดังพลิกฟ้า ราวกับไม่ได้กินข้าวมาแปดร้อยปีก็ไม่ปาน
……….
ตอนที่ 100 เงินนั้นมาจากที่ใดในที่สุดก็ผัดผักจานสุดท้ายเสร็จ ไป๋จื่อกำชับให้หูเฟิงนำอาหารออกไปทั้งหมด ส่วนนางจะลงเกี๊ยวลวกในหม้อเรื่องที่หัวหน้าหมู่บ้านพาไป๋จื่อและจ้าวหลานไปวัดที่ดินอยู่อาศัยถึงหูคนสกุลไป๋แล้ว ไม่ว่าอย่างไรพวกเข
