่อนหน้านี้หมอลู่นำมาให้ ออกมาทั้งหมด
“จื่อยาโถว ตรงนี้มีทั้งหมดหนึ่งร้อยเก้าสิบห้าตำลึงเงิน ท่านหมอลู่ขายโสมภูเขาได้เงินทั้งหมดสองร้อยตำลึง เขาได้กำไรสิบตำลึงเงินจากเจ้าของร้านยา จึงให้สองร้อยตำลึงกับพวกเราทั้งหมด เมื่อวานข้ากับหูเฟิงไปในเมืองมา ซื้อข้าวของมาให้พวกเจ้าเล็กน้อย ใช้เงินไปทั้งหมดห้าตำลึงเงิน เหลือหนึ่งร้อยเก้าสิบห้าตำลึงนี้ อยู่ตรงนี้ทั้งหมดแล้ว”
ไป๋จื่อเดินเข้ามาอย่างใจกว้าง แบ่งเงินตำลึงกับเงินก้อนเล็กๆ ทั้งหมดออกเป็นสองส่วน จากนั้นก็แบ่งเงินจำนวนน้อยเป็นสองส่วน ส่วนหนึ่งมาก ส่วนหนึ่งน้อย ส่วนที่น้อยเก็บไว้ที่ตนเอง ส่วนที่มาให้ลุงหู
“ท่านลุงหู เงินที่ซื้อของพวกข้าเป็นคนออกเอง เงินเหล่านี้คืนท่าน รีบเก็บให้ดีเถอะเจ้าค่ะ”
นางหยิบผ้าผืนสี่เหลี่ยมออกมาผืนหนึ่ง ห่อเงินทั้งหมดไว้อย่างดี จากนั้นก็ดันมันไปตรงหน้าลุงหู “ท่านลุงหู เงินนี้ท่านเก็บรักษาไว้ให้ข้าก่อน พวกข้าเพิ่งแยกบ้านกับสกุลไป๋ ไม่แน่ว่าพวกเขาจะมาหาเรื่องพวกข้าอีก เก็บเงินไว้ที่ตัวพวกข้าไม่ปลอดภัยจริงๆ ฝากไว้ที่ท่านก่อน ตอนที่ข้าจำเป็นต้องใช้ ค่อยไปขอจากท่านเจ้าค่ะ”
ลุงหูรู้จักนิสัยของไป๋จื่อ ในเมื่อนางแบ่งเช่นนี้ ย่อมไม่ได้แสร้งทำเป็นใจกว้าง อีกอย่างเดิมทีนี่ก็เป็นวิธีแบ่งที่นางเคยพูดไว้แล้ว หากเขาปฏิเสธอีก เช่นนั้นออกจะไร้เหตุผลอย่างเห็นได้ชัด
เขาจึงพยักหน้าเสียเลย “ตกลง ข้าจะช่วยเจ้าเก็บไว้ก่อน จะใช้ก็มาเอาไ
