ารังเกียจ…!”
ไก่ตัวแทนตัวที่สามถูกพบแล้ว ตอนนี้ชั้นล่างถูกกวาดล้างจนหมดสิ้น พวกเราที่ซ่อนตัวอยู่บนชั้นสองเริ่มสัมผัสได้ถึงอันตรายที่ใกล้เข้ามา
พวกเธอค้นหาได้เร็วกว่าที่คิดมาก
ผมหันไปมองประตูห้อง พลังอาฆาตเย็นยะเยือกกำลังไหลทะลักเข้ามาอย่างต่อเนื่อง ไอเย็นที่แผ่ปกคลุมไปทั่วร่างทำให้เรารู้สึกเหมือนกำลังจมดิ่งสู่ห้วงน้ำแข็ง
“ชั้นสอง…คุณต้องอยู่บนชั้นสองแน่ๆ?”
“ฉันได้กลิ่นของคุณแล้ว…”
“อย่าซ่อนเลย ที่รักของฉัน…”
เสียงแหบพร่าของวิญญาณดังขึ้นทีละคน
เสียงแหลมบาดหูของมันฟังดูเหมือนเสียงฉีกกระชากอะไรบางอย่าง ยิ่งฟังยิ่งชัดเจนขึ้นทุกขณะ
เหลียงโหย่วชีที่ซ่อนตัวอยู่ด้านหลังเราตัวสั่นอย่างรุนแรง เขากำลังจะถึงขีดจำกัดแล้ว
พวกเราทุกคนจับจ้องไปที่ประตูอย่างระมัดระวัง ในขณะที่พลังอาฆาตไหลผ่านช่องประตูเข้ามาอย่างต่อเนื่อง
บานประตูที่ปิดสนิทค่อยๆ ถูกผลักเปิดออกทีละนิด เงาร่างในชุดขาวค่อยๆ ก้าวเข้ามา
เธอเดินเขย่งปลายเท้า ร่างกายแผ่ไอเย็นยะเยือกออกมาโดยรอบ
พวกเราตัวแข็งทื่อทันที ดวงตาเบิกกว้าง
ด้วยมุมที่เราซ่อนอยู่ทำให้ไม่สามารถมองเห็นดวงตาเธอได้ แต่สิ่งที่เห็นได้ชัดเจนคือริมฝีปากสีแดงสด
มือของผมกำกระบี่กระดูกป
