ารฉันกิน แล้วยังอาสาจะช่วยส่งฉันไปสู่สุคติอีก นั่นคือบุญคุณ คือมิตรแท้สำหรับฉัน แม้ว่าครั้งหนึ่ง พวกพี่น้อง เจ้านาย และผู้หญิงของฉันจะหักหลังฉันกันหมด แต่ฉัน หลงเจี๋ย ต่อให้กลายเป็นผีก็ไม่มีวันหักหลังพี่น้องของตัวเองเด็ดขาด!”
ผีหนุ่มนามหลงเจี๋ยพูดด้วยท่าทีที่เต็มไปด้วยกลิ่นอายแบบนักเลง แต่คำพูดของเขาก็เปี่ยมด้วยความจริงใจ
น่าเสียดายที่คนจริงแบบนี้ต้องมาตายเสียก่อน
“พี่หลง ตอนที่ผมสลบไปเกิดอะไรขึ้นบ้าง” ผมถามขึ้นมา
หลงเจี๋ยฟังจบก็เล่าเรื่องที่เกิดขึ้นหลังจากผมหมดสติให้ฟัง ขณะเดียวกัน ผมก็จัดการล้างคราบสกปรกบนตัว รวมถึงรอยแผลที่โดนหลงเจี๋ยกัดก่อนหน้านี้ มันเป็นเพียงบาดแผลเล็กๆ ไม่ได้มีผลอะไร
สิ่งที่หลงเจี๋ยเล่าให้ฟังนั้นแทบจะตรงกับที่ผมคาดการณ์ไว้ก่อนหน้านี้ทุกประการ
หลังจากที่ผมหลับไปได้ไม่นาน ต้นหวยก็เริ่มปล่อยกลิ่นหอมประหลาดออกมา มีหมอกสีเขียวรูปร่างคล้ายเงาคนพุ่งเข้าสู่อาคารผู้ป่วยพร้อมกลิ่นนั้น
สิ่งนั้นคือพลังชีวิตที่ต้นหวยสั่งสมไว้และปล่อยออกมาในรูปแบบของหมอก
เมื่อบรรดาผีในโรงพยาบาลเห็นหมอกเขียวรูปร่างคนก็สัมผัสได้ถึงพลังของภูตต้นไม้ ต่างพากันตกใจสุดขีด หนีเตลิดลงไปยังชั้นใต้ดิน
