สองสามครั้ง ก็ไม่มีเสียงตอบกลับตามที่คิดไว้
ตอนนี้ผมถูกไอวิญญาณแยกออกจากอาจารย์โดยสิ้นเชิงแล้ว
หากต้องการหลุดพ้นจากสถานการณ์นี้ต้องพึ่งตัวเองเท่านั้น
ขณะที่ผมกำลังคิดว่าจะเอายังไงดี ยันต์ที่อาจารย์วาดไว้ก็สลายไปประมาณสามสิบเปอร์เซ็นต์แล้ว
ลมหนาวและไอวิญญาณพัดเข้ามาอีกระลอก ตามด้วยคลื่นใหญ่ที่ซัดเรืออย่างแรง
เรือสั่นไหว ยันต์เลือดนั้นพลันสลายไปในสายลม กลายเป็นรอยเลือดที่ไหลลงไปในทะเลสาบ
เมื่อไม่มีการคุ้มครองจากยันต์เลือด ไอหยินโดยรอบก็ยิ่งหนาแน่นมากขึ้น
ใต้ท้องเรือมีเสียงดัง “ตึงๆๆ” อย่างต่อเนอื่อง ราวกับมีคนกำลังเคาะ
ในขณะเดียวกัน มือขาวซีดข้างหนึ่งก็ยื่นออกมาจากทะเลสาบ คว้าจับที่หัวเรืออย่างแรง ไอวิญญาณแผ่กระจาย
เมื่อผมเห็นมือนั้น รูม่านตาพลันหดลง
นี่ไม่ใช่มือของศพลอยน้ำ แต่เป็นมือของผี!
ผีพรายในทะเลสาบกำลังจะลงมือเล่นงานผมแล้ว
ยังไม่ทันที่ผมจะมีปฏิกิริยาใดๆ ศีรษะเปียกชื้นซีดขาวศีรษะหนึ่งก็โผล่ขึ้นมาจากใต้น้ำ
ดวงตาสีขาวขุ่นราวกับดวงตาปลาตายคู่นั้นจับจ้องมาที่ผม
มันอ้าปากส่งเสียงคำรามต่ำ เผยให้เห็นฟันแหลมสีดำทั้งปาก
“อบอุ่น!”
เมื่อเห็นผีปีนขึ้นมาบนเรือ แม้ในใจจะรู้สึกตกใจอยู่
