ก็ฉวยโอกาสโจมตีผมทันที
แต่อาจารย์กลับหัวเราะเบาๆ “เรื่องเล็กน่ะ ตอนอาจารย์อายุเท่านายยังไม่เคยลงน้ำเลยด้วยซ้ำ”
พูดจบ อาจารย์ดึงเชือกตาข่ายกลับอย่างแรง
“ซ่า…!”
ศพลอยน้ำอีกตัวถูกดึงขึ้นมาจากน้ำ แล้วตกลงบนดาดฟ้าเรือเสียงดัง “ตุบ”
ศพตัวนี้มีผิวซีดขาวจากการแช่น้ำนาน แต่ร่างกายกลับเหี่ยวแห้งยิ่งกว่าตัวก่อนๆ ไอศพที่ปล่อยออกมาก็หนาแน่นกว่ามาก
เมื่อเห็นศพถูกดึงขึ้นมาบนเรือ ผมไม่รอให้อาจารย์สั่ง รีบหยิบตะปูตอกโลงเดินตรงเข้าไป แล้วตอกลงที่หน้าผากของศพทันที
เลือดดำพุ่งกระเซ็น รูจมูกมีเลือดไหล ศพลอยน้ำที่ลืมตาอยู่พลันหลับตาลง ปากเหมือนจะพ่นลมหายใจสุดท้ายออกมา
อาจารย์เห็นดังนั้น สีหน้าก็เคร่งเครียดทันที
“ทะเลสาบแห่งนี้เกิดปัญหาใหญ่แล้วจริงๆ เจ้านี่เป็นแค่ตัวเล็กๆ แต่กลับเริ่มมีปราณแล้ว ตัวที่ทำให้เกิดคลื่นใหญ่นั่นคงร้ายกาจยิ่งกว่านี้อีก”
“อาจารย์ ต่อไปเราควรทำยังไงดี”
ผมมองดูคลื่นลมที่กำลังกระหน่ำอยู่รอบๆ รับรู้ถึงไอหยินและไอศพบนผิวน้ำที่หนาแน่นขึ้นเรื่อยๆ และที่ไกลออกไป ยังมีเรือท่องเที่ยวสีเหลืองลำหนึ่งที่ปรากฏให้เห็นรางๆ พร้อมกับความรู้สึกหนักอึ้งที่เกิดขึ้นในใจ
อาจารย์สูดหายใจลึก จากนั
