ัญญาณให้ผมลงมือ ผมจึงไม่ได้ขยับตัว
แต่หลังจากอาจารย์ผสานมุทราเสร็จ ผมเห็นชัดเจนว่าธูปส่งวิญญาณที่กระจายอยู่บนพื้นพลันส่องสว่างขึ้นในพริบตา ควันสีขาวสายหนึ่งลอยขึ้นมา แล้วลอยไปหาผีสามีภรรยาคู่นั้น
เมื่อควันสายนี้ผ่านไปยังทั้งสอง ผีผู้ชายสั่นสะท้านไปทั้งร่าง ไอดำทั่วกายพลันแผ่ออกมานอกตัว ดวงตาของเขาที่เคยมีจุดขาวเล็กๆ กลายเป็นสีเทาหม่นอย่างรวดเร็ว
เขาละความแค้นในใจ ยอมรับการเวียนว่ายไปเกิดใหม่ แต่ผีผู้หญิงที่อยู่ข้างๆ เขากลับไม่มีความเปลี่ยนแปลงเลยแม้แต่น้อย
กลับกัน จุดขาวเล็กๆ ในดวงตาของเธอยิ่งขยายใหญ่ขึ้น กลายเป็นขนาดเท่าด้ามดินสอแล้ว
พลังอาฆาตทั่วร่างยิ่งรุนแรง เธอกำลังจะถูกพลังอาฆาตครอบงำ กลายเป็นวิญญาณอาฆาตแล้ว
เมื่อเห็นถึงตรงนี้ อาจารย์ขมวดคิ้วขึ้นเล็กน้อย
ส่วนผมเอ่ยถามออกไปว่า “ทำไมเธอถึงไม่ปล่อยวาง หรือว่าไม่อยากไปเกิดใหม่กับสามี ไม่อยากอยู่ด้วยกันในปรโลก?”
คำถามนี้ หากไม่ถามยังดี แต่พอถามออกไปก็แทบช็อก
เพราะคำตอบของผีผู้หญิงทำให้โลกทัศน์ของผมพังทลายลงในพริบตา
ผีผู้หญิงจ้องผมด้วยแววตาเกรี้ยวกราด ก่อนกล่าวว่า “ฮึ! สามีงั้นหรือ แค่ไอ้ขี้แพ้ที่ได้เงินเดือนสามพันห้านี่นะ? ถ้าไม่ใช่เพราะฉันไม่สามารถมีลูกได้ คิดว่าจะยอมแต่งกับไอ้ขยะนี่เหรอ
ที่มาทะเลสาบหนานเทียนครั้งนี้ ก็เพราะกำลังคบหากับเสี่ยกระเป๋าหนักคนหนึ่ง เขาให้สัญญาว่าจะให้ค่าเลี้ยงดูเดือนละแสน แล้วแกจะให้ฉันลงไปใช้ชีวิตกับไ
