บ้าง
เมื่อเด็กปีศาจเห็นว่ามันไม่สามารถสกัดเราได้ อีกทั้งยังถูกทำลายภาพลวงตาไปแล้ว มันก็เลิกเสแสร้ง
มันคำรามใส่พวกเราอย่างดุร้าย
“ตายซะ!”
สายลมเย็นยะเยือกพัดโหมกระหน่ำ ปราณดำมืดเริ่มแผ่กระจาย
เด็กปีศาจพุ่งเข้าหาเราพร้อมกับดวงตาสีเขียวที่หมุนวนอย่างบ้าคลั่ง ไอสีเขียวแผ่ล้อมรอบตัวมัน
ดูเหมือนว่าร่างกายของมันกำลังขยายใหญ่ขึ้น พร้อมกับอาการคลุ้มคลั่งที่เพิ่มขึ้นเรื่อยๆ
ทันทีที่มันเข้ามาใกล้ ผมกับเม่าจิ้งฟันกระบี่ออกไปพร้อมกันจากสองด้าน
“ปึงๆ!”
การโจมตีของเราถูกกรงเล็บผีของมันปัดป้อง
แต่เราไม่มีทีท่าจะหยุดมือ สะบัดยันต์ในอีกมือหนึ่งออกไปทันที
“ทำลาย!”
“บัญชา!”
ยันต์เปล่งแสงวาบขึ้น
“บึ้ม! บึ้ม!”
พลังยันต์ระเบิดออก ทำให้เด็กปีศาจกรีดร้องด้วยความเจ็บปวด ร่างของมันถูกพลังอาคมดีดกระเด็นถอยไปสองก้าว
ตอนนี้ ผมกับเม่าจิ้งเริ่มเป็นฝ่ายได้เปรียบเล็กน้อย
แต่ผมรู้ดีว่าปราณต้นกำเนิดของพวกเราใกล้จะหมดแล้ว
ภาพลวงตาที่เกิดจากใบไม้แห้งก่อนหน้านี้ดูดกลืนพลังของเราไปมาก
นอกจากนี้ ผมเองก็ใช้พลังไปกับวิชาสายฟ้า ส่วนเม่าจิ้งก็ใช้พลังไปกับคาถาค่ายกลสวรรค์
ทั้งสองสิ่งนี้เป็นวิชาอาคมที่กินพลังมหาศาล
เราต้องรีบจัดการมันให้ได้โดยเร็วที่สุด
หากปล่อยให้การต่อสู้ยืดเยื้อไปกว่านี้ เราจะตกอยู่ในอันตรายอย่างแน่นอน
อาจถึงขั้นเสียชีวิตที่นี่ก็เป็นไปได้
ดังนั้น เราทั้งคู่จึงตัดสินใจเข้าโจมตีอย่างไม่คิดชีวิต
ยันต์ที่มีอยู่ถ
