ยิ่งไปกว่านั้น วิญญาณอาฆาตตนนี้เต็มไปด้วยเล่ห์เหลี่ยมและอุบายร้ายกาจ ใครจะไปคิดว่ามันถูกอาจารย์โจมตีอย่างหนักแล้วยังกล้าหวนกลับมาเล่นงานผมอีก
โชคดีที่ผลสุดท้ายผมแค่บาดเจ็บเท่านั้น อีกไม่กี่วันก็คงฟื้นตัวเป็นปกติ
แถมยังพบวิญญาณของหลี่เสี่ยวหมิ่นแล้ว แค่ส่งกลับไปก็ถือว่าเสร็จสิ้นภารกิจ
เงินหกหลักอยู่ในมือแล้ว บาดแผลเล็กๆ น้อยๆ นับเป็นอะไรได้
แม้ผมจะคิดเช่นนั้น แต่ก็ไม่ได้พูดออกไป
เมื่ออาจารย์เห็นว่าผมเริ่มฟื้นตัวแล้ว จึงเริ่มเก็บอุปกรณ์ที่ตกกระจัดกระจายอยู่รอบตัว เตรียมตัวออกจากที่นี่เพื่อไปทำภารกิจให้สำเร็จ
เนื่องจากผมไม่คุ้นเคยกับอุปกรณ์ของอาจารย์ ผมจึงเอนตัวพิงต้นไม้พลางเอ่ยถาม “อาจารย์ อุปกรณ์พวกนี้คืออะไรบ้างหรือ เจ้าแท่งเหล็กนั่นดูแล้วทรงพลังมาก แค่ฟาดลงไปก็ตรึงนักพรตวิญญาณได้เลย…”
อาจารย์หยิบแท่งเหล็กสี่เหลี่ยมขึ้นมาพลางหัวเราะ “นี่เรียกว่าตราสะกดวิญญาณ เป็นสมบัติที่สืบทอดกันมาในสายของพวกเรา ด้านบนสลักรูปองค์เง็กเซียนฮ่องเต้[1]ด้านล่างสลักชื่อของนายแห่งเก้าหยิน[2]ใช้สะกดซากศพได้ผลดีที่สุด”
พูดจบ อาจารย์เก็บตราสะกดวิญญาณใส่ในถุงเครื่องมือ ก่อนจะหยิบธงสามเหลี่ยมที่ตกอยู่บนพื้นขึ้นมา
“นี่คือธงสะกดวิญญาณ ใช้ควบคุมดวงวิญญาณ”
สุดท้าย อาจารย์เดินมาหาผม ชี้ไปที่กระจกสำริดและตะขอเหล็ก
