ออกไปเตรียมตัว อาจารย์พูดขึ้นด้วยเสียงจริงจัง “เสี่ยวเจียง รถบัสสาย ‘330’ วิ่งมาสิบสองปีเต็ม คืนนี้เป็นครั้งแรกที่นายต้องจัดการเรื่องโลกวิญญาณ จะส่งพวกมันไปได้หรือไม่ก็ขึ้นอยู่กับตัวนายแล้ว”
ผมตอบกลับด้วยเสียงหนักแน่น “อาจารย์วางใจเถอะ ผมจะทำภารกิจนี้ให้สำเร็จ”
เรื่องส่งดวงวิญญาณบนรถบัสไปเกิดใหม่เป็นเรื่องรอง สิ่งสำคัญที่สุดคือการสั่งสมบุญกุศลเพื่อสะกดข่มดวงชะตาของผมเอง
ถ้าทำสำเร็จ ด้วยดวงชะตาพิเศษของผม ปราณต้นกำเนิดจะได้รับการฟื้นฟู
อาจารย์ได้ยินคำตอบของผม ก็พยักหน้า “อืม” หนึ่งครั้ง ก่อนจะบอกว่าเขาจะไปคอยที่ท่าเรือ
ผมกินอาหารเช้าให้เรียบร้อย แล้วตอนเย็นค่อยไปทำตามแผนที่อาจารย์วางไว้
จากนั้นอาจารย์ก็เก็บอุปกรณ์ตกปลาและออกไปที่ท่าเรือเพื่อหาปลา
ก่อนไป เขาบอกให้ผมเตรียมตัวเองให้พร้อม และช่วยดูแลร้านแทนเขา เมื่อถึงเวลาออกเดินทาง แค่ส่งข้อความไปบอกเขาก็พอ
หลังจากอาจารย์ออกไปแล้ว ร้านขายอุปกรณ์ตกปลาก็เหลือแค่ผมคนเดียว
ผมหาแผ่นกระดาษสีเหลืองมาสองสามแผ่น แล้วลองพับให้เป็นรูปรถบัส แม้ฝีมือจะไม่ดีนัก แต่มองดูแล้วมันก็ดูคล้ายรถบัสอยู่พอสมควร
ผมเขียนหมายเลขทะเบียน ‘JK7231’ ลงไปบนตัวรถ
จากนั้นบนกระดาษอีกแผ่นหนึ่ง ผมเขียนวันเดือนปีเกิดของตัวเองลงไป เพื่อให้แน่ใจว่าผมจะสามารถขึ้นรถได้ตรงเวลา
จากนั้นผมก็ใช้เวลาทั้งวันอยู่ในร้าน
ระหว่างนั้นมีลูกค้าบางคนเข้ามาซื้ออุปกรณ์ตกปลา ผมจึงได้ลองเป็นพนักงา
