“เปลี่ยนรถ!” จิ่งเป่ยเฉินมองหน้าเธออย่างเจ็บปวด หัวใจของเขาเจ็บยิ่งกว่าจนแทบจะหายใจไม่ออก
เขาอยากเจอเธอ แต่ไม่อยากเห็นเธอในสภาพแบบนี้
“จอดรถ!” เขาสั่งอย่างเย็นชา ใบหน้าที่หล่อเหลามองเธออย่างกังวลและร้อนใจ
ทันทีที่รถลินคอล์นจอด บิ๊กบอสก็เอาผ้าห่มคลุมตัวอันโหรว ก่อนจะพาลงจากรถมายืนอยู่ข้างถนนด้วยท่าทางที่สูงส่งพลางมองดูผู้หญิงที่อยู่ในอ้อมกอด
รถที่ขับอยู่บนถนนก็ชะลอความเร็วลงเพื่อดูชายผู้ไม่มีใครเทียบที่ยืนอยู่ริมถนนและอุ้มผู้หญิงไว้ในอ้อมแขน แต่ข้าง ๆ พวกเขากลับมีรถลินคอล์นที่หรูหราจอดอยู่ด้านข้าง
แปลกมาก ๆ เลย!
ไม่ช้ารถโรลส์-ลอยซ์สีดำก็ขับมาจอดตรงหน้าพวกเขา จิ่งเป่ยเฉินอุ้มอันโหรวเข้าไปในรถ ภายในรถไม่มีกลิ่นฉุนของบุหรี่ อันโหรวจึงรู้สึกโล่งขึ้นมาทันที
แต่ว่าการที่เธอไปโรงพยาบาล เขาก็ต้องรู้เรื่องที่เธอท้อง แบบนี้ก็ปิดบังเขาไม่ได้แล้วสิ?
ถ้าถึงตอนนั้นจะทำยังไงดี?
“นายปล่อยฉันไปไม่ได้เหรอ? ความโลภของนายนี่มันมากเกินไปจริง ๆ” ใบหน้าเล็ก ๆ ของเธอสงบลง แต่ว่าความจริงนั้นใบหน้าของเธอกำลังแสดงถึงความเจ็บปวดใจ
