กได้พบเจอตั้งแต่ตอนนั้น บางทีสถานการณ์มันอาจจะแตกต่างกับตอนนี้ก็เป็นได้
“แม่จ๋า นี่เป็นขนมที่พี่กับหนูได้มา ให้แม่ค่ะ!” หน่วนหน่วนถือลูกอมหลายสีหกเม็ดอยู่ในมือ ก่อนจะยื่นให้กับเธอ แต่ทันใดนั้นเหมือนจะนึกอะไรขึ้นมาได้บางอย่าง มือเล็ก ๆ ของเธอจึงหันไปยื่นให้จิ่งเป่ยเฉินที่เดินเข้ามาพอดี ก่อนจะพูดว่า “แม่จ๋าไม่ชอบกินขนม ให้พ่อจ๋านะ!”
บิ๊กบอส คุณรู้ไหมว่านี่หมายความว่ายังไง? หมายความว่าเธอไม่อยากได้ในสิ่งที่เธอไม่ต้องการน่ะสิ
“ขอบคุณนะ” ถึงแม้ว่าจะไม่ใช่อันโหรวมอบให้เขา แต่เขาก็ยังมีความสุขอยู่ดี ลูกอมเล็ก ๆ สองสามเม็ดพวกนี้ถือได้ว่าเป็นตัวแทนความรักจากลูกสาวของเขา
“ไม่เป็นไรค่ะ! หน่วนหน่วนชอบพ่อจ๋ามาก!” หลังจากที่เธอพูดจบก็ถูกจิ่งเป่ยเฉินอุ้มเดินออกไปข้างนอก
อันโหรวจูงมือหยางหยางเดินตามหลังพวกเขาไป แต่ชีวิตมนุษย์มักไม่ได้เจอความสงบสุขอยู่ตลอด ระหว่างที่พวกเขาเดินออกมานอกรั้วโรงเรียนก็ได้พบกับฮ่าวเหล่ยเข้าพอดี
เธอกำลังยืนคุยอยู่กับพ่อแม่คนอื่น ๆ และเมื่อได้ยินหน่วนหน่วนเรียกจิ่งเป่ยเฉินว่าพ่อจ๋า เธอจึงหันมามองพวกเขาทันที “ก่อนหน้านั้นไม่ใช่ว่า……”
“ผอ.ฮ่าว พวกเราขอตัวก่อน ขอบคุณที่ช่วยดูแลเด็ก ๆ นะคะ” อันโหรวรีบขัดจังหวะก่อนที่เธอจะพูดอะไรไปมากกว่านี้
“ได้ค่ะ เดินทางปลอดภัยนะคะ” ฮ่าวเหล่ยเข้าใจความหมายของเธอจึงไม่ได้พูดอะไรต่อ
เธอแอบเหลือบมองไปยังจิ่งเป่ยเฉินด้วยท่าทางที่หวาดกลัว ก่อนจะ
