ไปกอดเธอ ก่อนจะพูดว่า “โหรวโหรว ฉันจะปกป้องเธอเอง รวมถึงหยางหยางและหน่วนหน่วนด้วย”
เธอรู้สึกว่าหัวใจของตัวเธอนั้นกลับมาเต้นเร็วอีกครั้ง โดยเฉพาะเวลาที่อยู่ใกล้เขา
ทันใดนั้นเธอก็ผลักเขาออก “ฉันไม่ต้องการให้นายปกป้องหรอก และไม่คิดจะแต่งงานกับนายด้วย โอเคไหม? นายคือประธานจิ่งผู้ที่มีทั้งภาพลักษณ์ที่ดีและแย่ในเวลาเดียวกัน มีผู้หญิงคนอื่นมากมายคิดอยากแต่งงานกับนาย ทำไมนายต้องมามองฉันแบบนั้นด้วย!”
“ผู้หญิงคนอื่นสุดท้ายแล้วก็ไม่ใช่เธอ ฉันไม่ต้องการใครทั้งนั้น ขอแค่เธอ” เขาเพิ่มเสียงให้ดังขึ้นเล็กน้อยโดยไม่ได้ตั้งใจ มันแฝงไปด้วยความโกรธที่เขามี
เขาอยากจะเอาความคิดพวกนี้ของเธอออกมาดู อยากจะรู้ว่าเธอวางเขาไว้ที่ตรงไหนกันแน่!
เขาหยิบแก้วนมอุ่น ๆ มาให้เธอตรงหน้า ก่อนจะเอ่ยด้วยเสียงเบา ๆ ว่า “ไม่ชอบแค่ไหนแต่ก็ต้องดื่มนมนะ”
“ไม่เอา งานแต่งเป็นเรื่องใหญ่โต ทั้งสองคนต่างก็ต้องมีความรักที่ดีกันก่อน! พวกเรายังไม่มีความรู้สึกขนาดนั้น!” เธอไม่ได้พูดอะไรต่อ แม้แต่แก้วนมยังไม่กล้าหยิบขึ้นมาดื่ม
เพียงแต่ว่าเมื่อเขามองดูแบบนี้ ใบหน้าของเขาก็ค่อย ๆ เย็นชาขึ้น มันเหมือนกับหัวใจของเขานั้นถูกทิ่มแทงให้เจ็บปวด
เธอค่อย ๆ ก้มลง ก่อนจะเอ่ยด้วยเสียงเบา ๆ “ตอนนั้นครอบครัวของฉันถูกใส่ร้ายแน่ ๆ ครั้งนี้ฉันเลยกลับมาเพื่อสืบดูเรื่องราวว่าจะพบอะไรบ้างไหม อีกอย่างแม่ของฉันก็หายไป ฉันอยากตามหาแม่ ถ้าหากเราแต่งงานกันละก็ โ
