ม่หึง เผลอ ๆ อาจจะปรบมือยินดีให้ด้วยซ้ำไป
เมื่อก่อนผู้หญิงคนนั้นมีแต่โอวหยางลี่อยู่ในใจ ตอนนี้ไม่รู้มีสามีคนไหนกันแน่ น่าขยะแขยงจริง ๆ
วันนี้ในออฟฟิศเขาพยายามหลบหลีกเธอเหมือนงู แม้จะมองด้วยสายตา ทั้งยังแอบสาบานในใจว่าหากจับเธอได้จริง ๆ ละก็ จะไม่ให้เธอลุกจากเตียงแน่ ๆ กล้ามาทำงานที่บริษัทจิ่งของเขาแบบนี้!
ยัยผู้หญิงหยิ่งยโสคนนั้น!
พวกเขารู้จักกันมานาน ถ้าหากหาไม่พบละก็ เขาคงไม่ใช่จิ่งเป่ยเฉินแล้ว!
คนรับใช้ที่เพิ่งตั้งชามและตะเกียบเงยหน้ามองเห็นดวงตาสีเข้มของจิ่งเป่ยเฉินเผยไอเย็นออกมา เธอตกใจมากจึงรีบก้มหน้าลงทันที และเตรียมรอรับคำสั่ง
จิ่งเป่ยเฉินไม่ค่อยได้กลับมาบ้าน ซูรั่วหยาจะปล่อยโอกาสแบบนี้ไปได้ยังไง จิ่งเป่ยเฉินหยิบตะเกียบขึ้นมา เธอก็นั่งลงตรงข้ามและเท้าคางมอง ก่อนจะพูดกับตัวเองว่า “ลูกชายของฉันนี่หล่อจริง ๆ ทั้งดูดุดัน มีเงินทอง มีเสน่ห์ มีอำนาจ แต่ทำไมถึงต้องไล่ตามผู้หญิงด้วย! เฮ้อ….สมกับเป็นตระกูลจิ่งของพวกเราจริง ๆ น่าเสียดาย!”
ยีนดีจริง ๆ นั่นแหละ เมื่อเห็นว่าหน่วนหน่วนนั้นสวยงามมากแค่ไหนยามที่ได้พบ แต่น่าเสียดายที่เขายังไม่เคยเห็นหยางหยาง อันอีหานคนนั้นตั้งใจไม่ยอมให้พบเขาอย่างเห็นได้ชัด
เมื่อคิดถึงจุดนี้เขาก็จับตะเกียบในมือแน่น แต่พอลองคิด ๆ ดูการเล่นเกมแมวจับหนูแบบนี้จะสนุกขนาดไหนกันนะ
เขาแทบตั้งตารอคอยไม่ไหวแล้ว!
……………………..
ตอนที่ 150 โรคที่ซุกซ่อนคืออะไร
เมื่อเห็นว่า
