่างงั้นก็ไม่เหมือนผมแล้วล่ะ แม่จ๋าบอกว่าผมนั้นเท่ อีกทั้งก็ยังดูน่ารักอีก คุณลุงถังอย่าได้คิดตีหยางหยางเชียวนะ”
“พรืด!” เสียงหัวเราะดังขึ้นอีกครั้งเผยดวงตาสีพีชที่เต็มไปด้วยรอยยิ้ม มันไม่ใช่รอยยิ้มที่เชิงดูถูกเหยียดหยาม แต่เป็นรอยยิ้มที่ดูเป็นกันเองเสียมากกว่า
อันโหรวรีบเอามือไปอุดปากของลุกชาย ไม่ให้เขาพูดจาไร้สาระมากกว่านี้ ก่อนจะที่เธอจะกระตุกมุมปากอย่างกระอักกระอ่วน
……ตอนที่ 74 ฉันจะไปหาเธออันโหรวกำลังครุ่นคิดถึงอะไรบางอย่างในหัว เพื่อหาข้ออ้างอะไรก็ได้ที่จะทำให้พวกเธอนั้นกลับบ้าน ไม่ช้ามือถือของถังซั่วก็ดังขึ้นอย่างกะทันหันมันเป็นสายโทรศัพท์ของจิ่งเป่ยเฉินเมื่อเช้าตั้งแต่ที่เขารู้จากปากของเลขาหลินว่าอันโหรวขอลา เขาก็อยู่แทบไม่เป็นสุขเขารู้ดีว่า เธอนั้นพยายามหลบซ่อนตัวจากเขา ก่อนจะเอ่ยปากไม่กี่คำ ก็ได้คำตอบเชิงนัยๆมาว่าวันนี้เธอคิดจะใช้ประโยชน์ของการลาหยุดไปลงทะเบียนเรียนให้กับลูกๆของเธอให้เสร็จสิ้นนี่เป็นโอกาสของเขา แล้วเขานั้นจะปล่อยมันไปได้ยังไงดังนั้น เขาเลยคิดจะโทรหาถังซั่วแต่ทว่าจิ่งเป่ยเฉินไม่ได้คิดเลยว่า เขานั้นยังก้าวช้าไปหนึ่งก้าว ก่อนคิดจะทำเรื่องพวกนี้ อันโหรวก็จัดการไปเรียบร้อยหมดแล้วถังซั่วรับโทรศัพท์และพูดด้วยน้ำเสียงที่เชิงมีอารมณ์นิดหน่อย “หายากนะที่คนยุ่งๆแบบนี้จะโทรหาฉันได้ ว่าแต่มีธุระอะไร มีเรื่องด่วนอะไรงั้นเหรอ?”จิ่งเป่ยเฉินเอนหลังพิงเก้าอี้ที่ทำงาน “ถังซั
