น และระดับหนึ่งอีกร้อยต้น! และขุนนางที่ได้รับรางวัลไม่ได้มีเพียงคนเดียว? เฟิงหรูชิงเอายาวิเศษมากมายขนาดนี้มาจากที่ใด หรือว่าฝ่าบาทพระราชทานให้นาง?”
การมียาวิเศษมากมายกับการให้ยาวิเศษมากมายขนาดนี้ มันเป็นคนละเรื่องกัน
ต่อให้ฝ่าบาทเป็นผู้พระราชทานยาวิเศษมากมายขนาดนี้ให้นาง แต่การที่นางกล้าให้คนอื่นมากขนาดนี้ แสดงว่านางต้องมีมากกว่านี้แน่นอน!
เสนาบดีหลิ่วขมวดคิ้ว “ฮูหยิน เจ้าอย่าล้ำเส้น นางเป็นองค์หญิง การเรียกชื่อนางตรงๆ แสดงถึงความไม่เคารพ อีกอย่าง ยาวิเศษของแคว้นหลิวอวิ๋นเก็บอยู่ในพระคลังหลวง ในพระคลังหลวงมีปริมาณเท่าไร ข้าจะไม่รู้ได้อย่างไร ยาวิเศษขององค์หญิงไม่ใช่ของที่ฝ่าบาทพระราชทาน แต่เป็นของนางต่างหาก”
หลิวฮูหยินอึ้ง นางเสียงสั่น “แต่เฟิงหรูชิง…เป็นคนไม่เอาถ่านไม่ใช่หรือ นางเอายาวิเศษมาจากไหนกัน หรือว่านางไปซื้อมาจากร้านขายยาวิเศษ มันต้องใช้เงินมากแค่ไหน”
ตอนที่ 310 หมากัดกัน (1)
ถ้า…ถ้าเฟิงหรูชิงยังเป็นสะใภ้ของสกุลหลิ่ว ยาวิเศษพวกนั้นจะไม่ตกเป็นของนางทั้งหมดหรอกหรือ
“คนไม่เอาถ่าน?” เสนาบดีหลิ่วมองหลิ่วฮูหยินและเบ้ปากแกมดูถูก “เจ้าพูดว่านางเป็นคนไม่เอาถ่าน แต่นางหักคอผู้มีฌานระดับหลิงอู่จนหัวหลุดออกมาได้ในพริบตา แถมนางยังมีหมาป่าสัตว์วิเศษระดับสี่ ในทัพเลือดเหล็กของนางมีคนบรรลุฌานระดับหลิงอู่แล้วสองคน ในสายตาเจ้า กำลังความสามารถกับพรสวรรค์เช่นนี้ ยังถือเป็นคนไม่เอาถ่านอีกหรือ
