ึงว่าข้าจะเมาง่ายแบบนี้ แค่ดื่มไปชามเดียวก็เมาเสียแล้ว น่าอายจริงๆ ! ต่อไปข้าจะไปเจอหน้าพวกทหารของทัพเลือดเหล็กได้อย่างไรอีก”
ช่างเถอะ ก็แค่เมาง่าย ไม่เห็นจะเป็นปัญหาใหญ่อะไร
นางนวดคลึงขมับอีกครั้ง เมื่อลุกขึ้นจากเตียง ก็ตะโกนพร้อมขมวดคิ้ว “ชิงหลิง หลิวลี่!”
ไม่มีเสียงใดๆ ตอบกลับ
“สองคนนั้นหนีไปเที่ยวที่ไหนนะ น้ำแกงสร่างเมาสักชามก็ไม่เอามาให้ข้า”
……………………………………….
ตอนที่ 112 หมาป่าอยู่ดีๆ ก็กลายเป็นแพะ (1)เมื่อเห็นว่าสาวใช้ทั้งสองไม่โผล่หน้ามาสักที เฟิงหรูชิงจึงหยิบเสื้อคลุมที่พาดอยู่บนหัวเตียงมาสวมแล้วลุกขึ้นเดินออกไปข้างนอกสวนของจวนองค์หญิง ยังคงเงียบสงัดเหมือนเดิมชิงหลิงกำลังกวาดสวน เมื่อนางเงยหน้าขึ้นจึงเห็นเฟิงหรูชิงเดินออกมาจากบ้าน นางตกใจจนตัวสั่น ไม้กวาดหลุดมือ“ชิงหลิง” เฟิงหรูชิงเดิมยิ้มเข้ามาหาชิงหลิงทั้งๆ ที่รอยยิ้มของนางช่างแสนสดใส แต่มันทำให้ชิงหลิงตกใจกรีดร้องออกมา แล้วกลับหลังวิ่งหนีไปขณะนั้น เฟิงหรูชิงสีหน้าประหลาดใจทำไมนางเจอเฟิงหรูชิงแล้วต้องหนีด้วย นางน่ากลัวขนาดนั้นเชียวหรือ!ขณะที่นางกำลังงุนงงสงสัย จู่ๆ หลิวลี่ก็ปรากฏขึ้นในลานสายตาของนาง นางตะโกนเรียกด้วยความดีใจ “หลิวลี่ พวกเจ้า…”เพ้ง!หลิวลี่ตกใจ ถ้วยน้ำในมือตกลงบนพื้น นางเงยหน้าขึ้นอย่างลุกลี้ลุกลน เม้มปากซีดๆ “องค์…องค์หญิง ท่านตื่นแล้วหรือ”“หลิวลี่ เกิดเรื่องอะไรขึ้น ทำไมข้ารู้สึกว่าพวกเจ้ากำลังกลัวข้า”“…” ห
